Cassation appeal dismissed because the legal issue regarding waiver of warranty was not the core of the appeal.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company against a judgment in a sales contract dispute. The appellant argued that the lower court erred in applying Article 513 § 1 of the Civil Code regarding the waiver of warranty rights. However, the court found that the appellate court correctly determined the debtor had not made a waiver declaration, rendering the legal question moot.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 513 § 1 k.c.; The Supreme Court may not admit a cassation appeal if the alleged legal issue does not constitute the essence of the proceedings, particularly when the factual findings render the legal question without object.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 625/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa ,,P.” S.A. w K.przeciwko P. J.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu zagadnienia prawnego dotyczącego tego, czy dopuszczalne jest w świetle art. 513 § 1 k.c. umowne wyłączenie przez dłużnika wobec faktoranta uprawnienia z tytułu rękojmi polegającego na odstąpieniu od umowy sprzedaży.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Z ustaleń poczynionych przez Sąd Apelacyjny wynika, że przyczyną oddalenia apelacji powoda od wyroku oddalającego powództwo było poczynione ustalenie faktyczne, że pozwana dłużniczka nie złożyła oświadczenia o wyłączeniu uprawnienia do skorzystania z prawa rękojmi względem nabywcy wierzytelności. Sąd Apelacyjny uznał bowiem, że oświadczenie zawarte w aktach o istnieniu i bezsporności wierzytelności nie obejmuje oświadczenia o zrzeczeniu się stosownych uprawnień (s. 9 uzasadnienia).
W tym stanie rzeczy przedstawione zagadnienie prawne pozostaje poza istotą postępowania. Skoro bowiem wedle ustaleń sądu meriti do zrzeczenia roszczenia nie doszło, to bezprzedmiotowe jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o dopuszczalność takiego zrzeczenia. Jest to tym bardziej istotne, że podstawy skargi kasacyjnej nie zmierzają do podważenia tego stanu rzeczy, gdyż odnoszą się jedynie do naruszenia art. 558 § 1 i art. 513 § 1 k.c. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw