Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue or interpretative doubts exist regarding the execution title.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the lower court's decision to revoke an enforcement title. The appellant argued that a declaration of set-off, previously raised in the underlying lawsuit, could serve as the basis for a subsequent execution claim. The court found the appellant's arguments vague and noted that this legal issue had already been resolved by the Supreme Court in previous decisions. Consequently, the court determined that the statutory requirements for admitting a cassation appeal were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if a significant legal issue exists or serious interpretative doubts arise; mere errors in subsumption or interpretation do not justify admission if the matter is already settled in precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 609/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa E. F.przeciwko M. B.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiuz dnia 9 października 2013 r., sygn. akt II Ca 1562/12, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną powódki E. F. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 października 2013 r. należy zważyć, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłankach uregulowanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Przesłanki te nie zostały spełnione.Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), a więc zagadnienia, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw, wymaga jego precyzyjnego sformułowania i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m. in.: postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11).
Chodzi przy tym o zagadnienie nowe, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącą rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob.: postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, niepubl.; postanowienie SN z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, niepubl.).
Skarżącą obciążał obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej wskazującej na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawierającej szczegółowy opis tego, na czym polegają poważne wątpliwości interpretacyjne (por. postanowienie SN z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I CSK 111/09, niepubl.; postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II PK 220/08, niepubl.).Skarżąca obydwie wyżej omówione przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania związała z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., wskazując, że wymaga rozstrzygnięcia, czy podstawą powództwa przeciwegzekucyjnego może być złożone ponownie, po powstaniu tytułu egzekucyjnego, oświadczenie o potrąceniu, które było już podniesione w toku sprawy, w której został wydany tytuł egzekucyjny, ale nie zostało uwzględnione.
Skarżąca przedstawiła ogólnikowe uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a argumentacja w nim zawarta nie przemawia ani za możliwością wystąpienia odmiennych ocen przedstawionego zagadnienia prawnego, ani za tezą skarżącej o podnoszonych przez nią wątpliwościach. Ponadto problem zaprezentowany przez skarżącą był już przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego i nie wymaga dalszych rozważań (zob. m. in.: wyrok SN z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II CSK 760/11, nie publ., uchwała SN z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt III CZP 16/12, OSNC 2012, nr 11, poz. 129, Biuletyn SN 2012, nr 5, s. 10, wyrok SN z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II CSK 212/10, nie publ., uchwała SN z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt III CZP 47/10, OSNC 2010, nr 12, poz. 165, Biuletyn SN 2010, nr 7, s. 7).Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. l.n