Supreme Court dismissed civil cassation appeals as clearly unfounded under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept two cassation appeals filed by the plaintiff and defendant against an appellate court judgment. Both parties argued that the lower court violated specific provisions of the Civil Procedure Code and the Civil Code, claiming the errors were obvious and would inevitably lead to a reversal. The court determined that the alleged legal violations were not apparent without deeper analysis and did not meet the threshold for 'clearly unfounded' status under Article 3989 § 1(4) of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is clearly unfounded only when the alleged error is immediately apparent without requiring deeper analysis and would inevitably lead to a reversal in the plaintiff's favor.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 603/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa O. G. przeciwko B. spółce jawnej w Ś.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r.,na skutek skarg kasacyjnych powoda i strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania, 2) koszty postępowania kasacyjnego między stronami wzajemnie znosi.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Skargi kasacyjne na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2016 r. wniosły obie strony.
Strona powodowa zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 187 § 1, art. 321, 328 § 2 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 494, 632, 657 i 654 k.c. – w różnych układach i powiązaniach, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła oczywistą jej zasadnością.Strona pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 233 § 1, art. 316 § 1, art. 328 § 2, art. 382 i 386 § 1 – w różnych konfiguracjach, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła – tak samo jak strona powodowa – oczywistą jej zasadnością.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Innymi słowy, przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów prawnych powołanych w skargach kasacyjnych stron. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 100 k.p.c. aj l.n