Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue lacks novelty and is merely rhetorical.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the district court's ruling on marital property division. The appellant argued that the lower court failed to properly apply preclusion rules regarding evidence and the court's duty to ascertain facts. The court rejected this claim, finding the legal question raised was not novel, unresolved in precedent, or worthy of a rhetorical question format.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 567 § 3, Art. 684, Art. 162, Art. 232, Art. 227, Art. 378 § 1, Art. 302 § 1, Art. 240 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the alleged legal issue is not of significant importance, has already been resolved in case law, or is formulated as a rhetorical question.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 602/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku B. D.przy uczestnictwie J.D. o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestnik postępowania zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 23 marca 2016 r. naruszenie art. 567 § 3 w związku z art. 684 k.p.c., naruszenie art. 162 w związku z art. 232 i 227 k.p.c. oraz naruszenie art. 378 § 1 w związku z art. 302 § 1 i art. 240 § 1 k.p.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: kwestii „zakresu stosowania prekluzji ustanowionej w art. 162 k.p.c. i uchybienia strony w tym zakresie w sytuacji, w której sąd z urzędu zobowiązany jest do badania składu i wartości przedmiotu rozstrzygnięcia, a wnioski dowodowe składane przez stronę są sygnalizacją dla sądu na istnienie dowodów, które pozwoliłyby zrealizować ustawowy obowiązek nałożony na sąd przez art. 684 k.p.c.”; jednocześnie wskazał na potrzebę rozstrzygnięcia w tym kontekście, czy ustawa przyznaje priorytet prawdzie materialnej, czy też preferuje „pułapki” procesowe niweczące realizację ustawowego obowiązku oparcia rozstrzygnięcia „na prawdziwych ustaleniach faktycznych”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.W skardze brak jakichkolwiek argumentów, które mogłyby przemawiać za tym, że przedstawione zagadnienie ma wskazane wyżej cechy. Zawiera elementy pytania retorycznego, a zagadnienie prawne, które ma na względzie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., nie może mieć z istoty swojej postaci pytania retorycznego.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. jw