Supreme Court dismisses cassation appeal on joint property division due to lack of legal issue and clear law application.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by R. B. against the lower court's decision on joint property division. The appellant argued for a specific interpretation of expenses under Article 45 of the Family and Guardianship Code, but the court found no serious legal doubts requiring Supreme Court review. Consequently, the appeal was rejected because the lower court's assessment of the debt transformation into expenses was legally sound and undisputed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 45 k.r.o.: A cassation appeal is rejected if it does not raise a significant legal issue or if the lower court's application of law is clear and undisputed, requiring no further judicial analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 600/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku R. B.przy uczestnictwie K. B.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 marca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w L.z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek uczestnika R. B. o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).
W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty (wywód prawny) świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz.135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.Przede wszystkim, z poczynionych przez sądy meriti ustaleń faktycznych, którymi Sąd Najwyższy jest związany wynika, że małżonkowie mieli wspólną wierzytelność wobec M. M. z tytułu nakładów związanych z wybudowaniem budynku mieszkalnego na jego działce. Ocena, że z chwilą nieodpłatnego wyzbycia prawa własności tej zabudowanej nieruchomości na rzecz córki - uczestniczki postępowania - w drodze darowizny, nastąpiło przekształcenie się tej wierzytelności się w nakłady w rozumieniu art. 45 k.r.o. i ich rozliczenie w sprawie nie narusza prawa w zasygnalizowanym znaczeniu.Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „nakładów” i „wydatków” w rozumieniu art. 45 k.r.o.
Jak stwierdza się w piśmiennictwie, nakłady i wydatki o których mowa w tym przepisie obejmują wszystkie przysporzenia na rzecz jednej masy majątkowej, dokonane z uszczerbkiem dla drugiej masy majątkowej. Jego źródłem może być zarówno czynność prawna, czynność faktyczna (np. połączenie rzeczy ruchomej należącej do jednego majątku z nieruchomością należącą do innej masy majątkowej), jak i jakiekolwiek inne zdarzenie.Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj l.n