Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious error, noting appellate court's duty to re-evaluate evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without a merits review, ruling that the appellant failed to demonstrate an obvious procedural violation. The appellant argued the appellate court improperly evaluated evidence regarding a verbal will, but the Court clarified that the second instance must independently assess facts rather than merely checking legal consistency. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the strict threshold for obvious errors under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generated§ 3989 ust. 1 k.p.c.; Skarga kasacyjna jest odmawiana, gdy skarżąca nie wykazuje oczywistego naruszenia prawa, ponieważ druga instancja ma obowiązek własnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 582/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku O.L.przy uczestnictwie Gminy W.o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego we W. z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II Ca […]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) przyznaje ze środków Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego we W.) na rzecz radcy prawnego B.K. kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu kasacyjnym;
3) nie obciąża wnioskodawczyni kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz uczestnika postępowania.
UZASADNIENIE
W związku z wniesieniem przez wnioskodawczynię O.L. skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.
Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżąca podniosła, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ w toku postępowania apelacyjnego nie została zrealizowana funkcja rozpoznawcza i kontrolna tego postępowania.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego i nauce prawa ugruntowany jest pogląd, że przytoczona przyczyna kasacyjna to zasadność skargi widoczna od razu, bez konieczności pogłębionej analizy wywodów w niej zamieszczonych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, Nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, Nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl). Występuje w przypadku kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, dostrzegalnego bez zagłębiania się w szczegóły sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, nie publ.).
Skarżąca nie wykazała tego rodzaju uchybień, natomiast uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi w powiazaniu z podstawą kasacyjną naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. prowadzi do wniosku, że zarzuca ona Sądowi drugiej instancji przeprowadzenie wadliwej oceny zebranych w sprawie dowodów i poczynienia na ich podstawie błędnych ustaleń faktycznych prowadzących Sąd Okręgowy do przyjęcia, że wbrew ustaleniom Sądu Rejonowego, spadkodawczyni J.D. nie sporządziła ważnego testamentu ustnego, ponieważ nie zostały dochowane przesłanki wyrażone w art. 952 k.c. Tymczasem, w obecnie obowiązującym modelu apelacji, sąd drugiej instancji nie bada jedynie zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji, lecz dokonuje własnej oceny dowodów i własnych ustaleń faktycznych w celu ponownego rozpoznania sprawy i usunięcia dostrzeżonych uchybień.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. Sąd Najwyższy odstąpił od obciążania skarżącej kosztami postępowania na rzecz uczestnika postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. z uwagi na jej wiek oraz sytuację życiową i majątkową. jw a.ł.