Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 581/13 AI generated

Cassation appeal dismissed; procedural error in court composition lacks causal link to civil damages.

Case Number V CSK 581/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by D. B. against the State regarding protection of personal rights. Although the lower court violated procedural rules by failing to issue a written order for the judge panel composition, the Court found no causal link between this error and the plaintiff's alleged damages. Consequently, the appeal was rejected as the procedural defect did not constitute a ground for civil liability.

Legislator headnote

AI generated

Art. 23, 24 k.c.; Art. 361 § 1 k.c.; A procedural violation in court composition does not establish civil liability for personal rights infringement absent a causal connection between the error and the damage.

Keywords

AI generated
procedural violation causal connection personal rights court composition civil liability cassation appeal judicial error

Cited Legislation

AI generated
Art. 23 k.c.
Skarżący uzasadniał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koniecznością dokonania wykładni art. 23 i 24 k.c., a w szczególności potrzebą sprecyzowania treści bezprawności, jako przesłanki ochrony dóbr osobistych, oraz oczywistą zasadnością skargi.
Art. 24 k.c.
Art. 350 § 1 k.p.k.
Jeśli chodzi o przesłankę bezprawności, to w sprawie jest bezsporne, że do rozpoznania wniosku o zastosowanie aresztu wobec skarżącego doszło, wbrew obowiązkowi przewidzianemu w art. 350 § 1 k.p.k., bez wydania pisemnego zarządzenia prezesa sądu o wyznaczeniu składu sędziowskiego.
Art. 361 § 1 k.c.
Pomiędzy bezprawnym działaniem (zaniechaniem) a doznanym uszczerbkiem w tych dobrach musi bowiem zachodzić normalny związek przyczynowy w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Takiego związku w rozpoznawanej sprawie brak.
Art. 431 pkt 2 k.p.k.
Sytuacja taka, aczkolwiek stanowiąca bez wątpienia uchybienie proceduralne, nie może być bowiem kwalifikowana jako nienależyte obsadzenie sądu w rozumieniu art. 431 pkt 2 k.p.k.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Dlatego należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania i obciążyć skarżącego kosztami zastępstwa prawnego na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 3989 § 2 w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
z art. 98 § 1 k.p.c.).aw
art. 350 § 1 k.p.k
Jeśli chodzi o przesłankę bezprawności, to w sprawie jest bezsporne, że do rozpoznania wniosku o zastosowanie aresztu wobec skarżącego doszło, wbrew obowiązkowi przewidzianemu w art. 350 § 1 k.p.k., bez wydania pisemnego zarządzenia prezesa sądu o wyznaczeniu składu sędziowskiego.
art. 361 § 1 k.c
Pomiędzy bezprawnym działaniem (zaniechaniem) a doznanym uszczerbkiem w tych dobrach musi bowiem zachodzić normalny związek przyczynowy w rozumieniu art. 361 § 1 k.c.
art. 431 pkt 2 k.p.k
Sytuacja taka, aczkolwiek stanowiąca bez wątpienia uchybienie proceduralne, nie może być bowiem kwalifikowana jako nienależyte obsadzenie sądu w rozumieniu art. 431 pkt 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
I KZP 43/05
Supreme Court ruled improper judge assignment is a relative ground for appeal, not absolute, unless it affects trial fairness.
V KK 322/11
Supreme Court partially allowed cassation, quashing conviction for fraud due to new law making value threshold too low.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 581/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa D. B.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w O.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 240 (dwieście czterdzieści) zł kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarżący uzasadniał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koniecznością dokonania wykładni art. 23 i 24 k.c., a w szczególności potrzebą sprecyzowania treści bezprawności, jako przesłanki ochrony dóbr osobistych, oraz oczywistą zasadnością skargi. Jeśli chodzi o przesłankę bezprawności, to w sprawie jest bezsporne, że do rozpoznania wniosku o zastosowanie aresztu wobec skarżącego doszło, wbrew obowiązkowi przewidzianemu w art. 350 § 1 k.p.k., bez wydania pisemnego zarządzenia prezesa sądu o wyznaczeniu składu sędziowskiego.

Naruszenie tego przepisu procedury było więc oczywiste. Bezprawność działania nie jest jednak samoistną podstawą odpowiedzialności cywilnej z ochrony dóbr osobistych. Pomiędzy bezprawnym działaniem (zaniechaniem) a doznanym uszczerbkiem w tych dobrach musi bowiem zachodzić normalny związek przyczynowy w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Takiego związku w rozpoznawanej sprawie brak. Jak bowiem jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie (por. uchwała SN z dnia 17 listopada 2005 r., I KZP 43/05, czy wyrok z dnia 17 maja 2011 r., V KK 322/11), oraz w doktrynie, brak zarządzenia o wyznaczeniu składu sądu nie stanowi bezwzględnej przesłanki odwoławczej, jeżeli tylko sąd ten orzekał w składzie przewidzianym w ustawie dla danej kategorii spraw rozpoznawanych w danym sądzie.

Sytuacja taka, aczkolwiek stanowiąca bez wątpienia uchybienie proceduralne, nie może być bowiem kwalifikowana jako nienależyte obsadzenie sądu w rozumieniu art. 431 pkt 2 k.p.k. W konsekwencji należy przyjąć, że uchybienie to nie pozostawało w związku z orzeczeniem wobec powoda aresztu tymczasowego, a tylko to orzeczenie mogło prowadzić do nieusprawiedliwionego naruszenia jego dóbr osobistych. W tym stanie rzeczy nie ma potrzeby dokonywania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 23 i 24 k.c., a tym bardziej brak jest podstaw do zakwalifikowania skargi kasacyjnej jako oczywiście uzasadnionej.

Dlatego należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania i obciążyć skarżącego kosztami zastępstwa prawnego na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 3989 § 2 w zw. z art. 98 § 1 k.p.c.).aw