Supreme Court dismisses cassation appeal on co-ownership termination as no legal issue warrants review.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept a cassation appeal regarding the termination of co-ownership and the allocation of compensation installments. The appellants argued that the lower court's method of dividing the property and spreading payments over 120 months was legally flawed. The court determined that the appeal lacked an obvious legal error requiring immediate review, as the lower court's decision did not raise significant legal doubts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected when it is obviously unfounded, meaning the legal error is not apparent without detailed analysis and does not constitute a significant legal issue.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 576/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku J. W. i S. W.przy uczestnictwie B. G. i A. G.o zniesienie współwłasności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący powołali się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), to ta przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania nie występuje.O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej można mówić wtedy, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają jej uwzględnienie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.).
Innymi słowy przesłanka ta występuje, gdy w sprawie dopuszczono się takiego naruszenia prawa, które jest widoczne „na pierwszy rzut oka" i nie nasuwa wątpliwości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2007 r., III CSK 219/07, niepubl.). Skarżący wskazali, że skarga jest oczywiście uzasadniona z uwagi na przyjęty przez Sąd Okręgowy sposób zniesienia współwłasności przez wyodrębnienie samodzielnych lokali i przyznanie ich na wyłączną własność uczestników postępowania z jednoczesnym zasądzeniem dopłaty na rzecz wnioskodawców rozłożonej na 120 rat.
Wbrew ich zarzutom rozłożenie na wiele rat dopłaty uwzględnia sytuację materialną uczestników, a dokonany podział ogranicza możliwość konfliktów między zainteresowanymi.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989§ 2 k.p.c.).aw