Supreme Court dismisses cassation appeal as it lacks a new legal issue of special importance. The court rejects the argument regarding property valuation rules. The appeal is inadmissible because the legal question is already settled. The court orders the appellant to pay the costs of the cassation proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the appellant against the lower court's decision to order the defendant to submit a declaration of will for property acquisition. The appellant argued that the valuation of the property should exclude existing mortgage liens and enforcement proceedings, citing specific provisions of the Road Investment Act. The court rejected this claim, ruling that the legal issue raised was not new or unresolved in existing case law and did not meet the strict requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure. Consequently, the appeal was not accepted for examination, and the appellant was ordered to bear the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a new legal issue of special importance; if the issue is already settled in case law or does not concern a novel problem, the appeal must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 562/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa M. H. przeciwko Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrado zobowiązanie do złożenia oswiadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 kwietnia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10 800 zł (dziesięć tysięcy osiemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 20 listopada 2014 r., którym zobowiązano pozwanego do złożenia oświadczenia woli mocą którego nabędzie od powoda opisaną nieruchomość za cenę 262 956 zł.Pozwany w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego skarżący połączył z koniecznością wyjaśnienia, czy dopuszczalne jest, przy określeniu ceny nabycia nieruchomości na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (jedn. tekst:
Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.), do zapłaty której byłby zobowiązany zarządca drogi, pominięcie istniejących na nieruchomości obciążeń hipotecznych oraz egzekucji z nabywanej nieruchomości prowadzonej przez wierzycieli dotychczasowego właściciela nieruchomości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznanie skargi kasacyjnej będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym.
Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.
Ugruntowane zostało w orzecznictwie zapatrywanie, że skarżący powinien wskazać przepisy prawne, na tle stosowania których wyłoniło się zagadnienie, sformułować je, podać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen, a nadto motywację, że rozwiązanie go jest istotne nie tylko w rozpoznawanej sprawie, ale także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r.
I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.). Przedstawione przez skarżącego zagadnienie nie odpowiada wskazanym wymaganiom. Poruszone w nich kwestie nie stanowią nowych i nierozwiązanych dotychczas problemów. Wartość rynkowa nieruchomości oraz cena nie są pojęciami tożsamymi. Skarżący nie przedstawił argumentacji przemawiającej za ustaleniem wartości nabywanej nieruchomości według innych reguł niż wynikające z ustawy 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. 2016 poz. 2147), dotyczy to także kwestii obciążenia nieruchomości przez jej obecnego właściciela.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. jw