Legislator Case Law & Legislation
V CSK 553/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as procedural grounds for retrial were not met by the lower court.

Case Number V CSK 553/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by H. H. and A. C.-H. against the District Court's decision denying a retrial. The applicants argued for legal violations regarding the admissibility of expert opinions and new circumstances, but the Court found no such grounds. Consequently, the Court determined that the lower court correctly applied the law and its sovereign assessment of evidence was final.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3988 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 1 pkt 2, 2 k.p.c.; Art. 412 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may reject a cassation appeal if the lower court's decision denying a retrial was based on a correct application of law and a sovereign assessment of evidence, without requiring the cassation to address procedural issues unrelated to the merits of the retrial grounds.

Keywords

AI generated
cassation appeal rejection retrial grounds denial sovereign court assessment expert opinion admissibility acquiescence acquisition property

Cited Legislation

AI generated
Art. 3988 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.
Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 233 § 1 k.p.c.
Taka suwerenna ocena sądu meriti znajduje swoje potwierdzenie w treści art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 403 § 1 pkt 2, 2 k.p.c.
Sąd Okręgowy oddalił skargę jako nieuzasadnioną, uznał bowiem, że brak było wskazanych przez skarżących jej podstaw prawnych wymienionych w art. 403 § 1 pkt 2 w zw.
Art. 412 § 2 k.p.c.
na podstawie art. 412 § 2 k.p.c. Sąd ten badał wskazane w skardze podstawy, które mogły uzasadniać wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2006 r.
art. 404 k.p.c
art. 403 § 2 k.p.c
i art. 403 § 2 k.p.c.W skardze kasacyjnej uczestnicy postępowania wskazywali naruszenie w zaskarżonych postanowieniem przepisów prawa procesowego i prawa materialnego (s.
art. 412 § 2 k.p.c
na podstawie art. 412 § 2 k.p.c.
art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c
Chodzi tu o podstawę ujętą w art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c
Oznacza to, że pośrednio doszło do ustalenia, iż nie pojawiła się także dalsza podstawa wznowienia postępowania wskazana w skardze (art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., s.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 553/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi H. H. i A. C.-H. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2006 r, sygn. akt III Ca […]w sprawie z wniosku […] przy uczestnictwie A. C., H. H. i P. W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej H. H. i A. C.-H. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestnicy postępowania w sprawie o zasiedzenie nieruchomości (sygn. III CA […]) H. H. i A. C.-H. złożyli skargę o wznowienie postępowania, zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 27 czerwca 2006 r. Postanowieniem tym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 lutego 2006 r. (sygn. INS […]).Postanowieniem z dnia 27 marca 2015 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę jako nieuzasadnioną, uznał bowiem, że brak było wskazanych przez skarżących jej podstaw prawnych wymienionych w art. 403 § 1 pkt 2 w zw. z art. 404 k.p.c. i art. 403 § 2 k.p.c.W skardze kasacyjnej uczestnicy postępowania wskazywali naruszenie w zaskarżonych postanowieniem przepisów prawa procesowego i prawa materialnego (s. 2-6 skargi).

Szeroko motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdzali, że w sprawie występują zagadnienia prawne ujęte w trzech pytaniach przedstawionych w pkt III 1 a-c skargi (s. 6-7).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej uczestników postępowania i zawartą w nich b. rozległą motywacją prawną wniosku o przyjęcie tej skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 6-7 i s. 9-29 skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej złożeniem przez wnioskodawców skargi o wznowienie postępowania, nie występują – wbrew stanowisku skarżących – przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3988 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c.Należy zwrócić uwagę na to, że Sąd Okręgowy oddalił skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez H.

H. i A. C.-H. na podstawie art. 412 § 2 k.p.c. Sąd ten badał wskazane w skardze podstawy, które mogły uzasadniać wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2006 r. (w sprawie o sygn. III CZ 266/06) i stwierdził, że takie podstawy nie wystąpiły. Chodzi tu o podstawę ujętą w art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. (uzyskanie zaskarżonego orzeczenia za pomocą przestępstwa) i w art. 403 § 2 k.p.c. (wykrycie nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu).

Zdaniem Sądu Okręgowego, zarówno brak istnienia oświadczenia z 22 grudnia 1973 r., jak również fakt jego ewentualnego „spreparowania” nie mógł mieć decydującego znaczenia dla oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Fakt posiadania objętej zasiedzeniem nieruchomości (w sposób ustalony przez Sądy meriti w poprzedniej sprawie przez H. H., K. M. i J. G. oraz kolejnych następców prawnych) dostatecznie uzasadniał uwzględnienie wniosku o zasiedzenie bez potrzeby oceny wiarygodności oświadczenia (s. 5 i 5v zaskarżonego postanowienia).

Oznacza to, że pośrednio doszło do ustalenia, iż nie pojawiła się także dalsza podstawa wznowienia postępowania wskazana w skardze (art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., s. 9 skargi kasacyjnej i s. 3 skargi o wznowienie postępowania). Wniesiona skarga kasacyjna mogła zatem zmierzać do podważenia takiej oceny prawnej Sądu Okręgowego i w tym zakresie mogły być formułowane przez skarżących odpowiednie przesłanki przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c., które mogłyby uzasadniać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Dopuszczając dowód z opinii biegłych grafologów, a następnie z opinii Instytutu Ekspertyz Sądowych w K. w celu weryfikacji zawartych w opiniach indywidualnych Sąd Okręgowy mógł dojść do wniosku, że opinia Instytutu ma walor wyczerpujący i - przy uwzględnieniu innych wskazanych jeszcze dowodów - mogła stanowić podstawę rozstrzygnięcia odnośnie do wystąpienia wskazywanych przez skarżących podstaw prawnych skargi o wznowienie postępowania.

Taka suwerenna ocena sądu meriti znajduje swoje potwierdzenie w treści art. 233 § 1 k.p.c. W tej sytuacji w rozpoznawanej sprawie nie pojawiły się jednak zagadnienia dotyczące procesowego reżimu opinii prawnej sporządzonej przez eksperta na zlecenie stron, dopuszczenia opinii biegłego wykorzystanej w innym postępowaniu sądowym lub wzajemnych relacji treści takich opinii. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia dotyczące przebiegu postępowania dowodowego ie wskazuje też na to, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z racji naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania (pkt 2 a - e skargi s. 7-8).

Ze względu też na sam przedmiot rozstrzygnięcia (badania istnienia podstaw skargi o wznowienie postępowania), nie można twierdzić, że skarga jest oczywiście uzasadniona z powodu naruszenia art. 60 k.c. w zw. z art. 172 § 1 i § 1 k.c. Przepisy te bowiem nie były stosowane przy wydaniu zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n