Legislator Case Law & Legislation
V CSK 541/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding the scope of a mistake under the Civil Code.

Case Number V CSK 541/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that no significant legal issue warranted its review. The appellant argued that a 'mistake' under Article 84 of the Civil Code could only apply to the motivational sphere of a legal act, not its content, citing a minority view from a 2016 decision. The court rejected this, affirming that established precedent dictates mistakes must affect the content of the act, and noting the appellant failed to challenge the lower courts' finding that the one-year statute of limitations for revocation had already expired.

Legislator headnote

AI generated

Art. 84 k.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A mistake under the Civil Code must pertain to the content of a juridical act, not its motivational sphere, and a cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or contradict established precedent.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility mistake in juridical act statute of limitations Civil Code interpretation legal precedent uniformity

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 84 k.c.
Chodzi tu o wykładnię art. 84 k.c. przez wyjaśnienie, czy błąd istotny w rozumieniu tego przepisu może dotyczyć jedynie sfery motywacyjnej, a nie samej treści czynności prawnej.Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić.
Art. 88 § 2 k.c.
Sądy meriti uznały bowiem zgodnie, że w sprawie doszło do upływu rocznego terminu na uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli dokonanego pod wpływem błędu, o którym mowa art. 88 § 2 k.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 84 k.c
Chodzi tu o wykładnię art. 84 k.c.
art. 88 § 2 k.c
Sądy meriti uznały bowiem zgodnie, że w sprawie doszło do upływu rocznego terminu na uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli dokonanego pod wpływem błędu, o którym mowa art. 88 § 2 k.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 541/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa P. O. ‎przeciwko E. S. ‎o stwierdzenie nieważności umowy darowizny i umowy zniesienia współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt V ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na potrzebie wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżność.

Chodzi tu o wykładnię art. 84 k.c. przez wyjaśnienie, czy błąd istotny w rozumieniu tego przepisu może dotyczyć jedynie sfery motywacyjnej, a nie samej treści czynności prawnej.Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Po pierwsze w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, zgodny z literalnym brzmieniem przepisu, błąd w rozumieniu art. 84 k.c. ma dotyczyć jedynie treści czynności prawnej, a nie sfery motywacyjnej (por. wyrok SN z dnia 6 maja 1997 r., I CKN 91/97, Lex nr 79941; wyrok Sądu Najwyższego z 10 września 1997 r.

I PKN 251/97, OSNAPiUS 13/98, poz. 389; wyrok SN z dnia 19 października 2000 r., III CKN 963/98, OSNC 2002, Nr 5, poz. 63). Powołanie się w tym zakresie na jeden pogląd odmienny wyrażony w orzecznictwie na marginesie rozstrzygania innych zagadnień (por. uzasadnienie wyroku SN z 19 maja 2016 r., IV CSK 495/15, LEX nr 2067785) nie może tej oceny podważać, ani stanowić wprost wniosku o istnieniu rozbieżności w orzecznictwie.Po drugie zagadnienie to jest oderwane od poczynionych ustaleń. Sądy meriti uznały bowiem zgodnie, że w sprawie doszło do upływu rocznego terminu na uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli dokonanego pod wpływem błędu, o którym mowa art. 88 § 2 k.c. Skarżący w żaden sposób nie podważa zaś tego wiążącego Sąd Najwyższy ustalenia w podniesionych podstawach kasacyjnych, co czyni przedstawione zagadnienie prawne bezprzedmiotowym.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj