Legislator Case Law & Legislation
V CSK 539/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-acceptance due to lack of obvious legal violation argument.

Case Number V CSK 539/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ruling that the claim of an obvious legal violation was unsupported. The appellant argued the lower court wrongly ignored the professional nature of the defendant's activity under the Civil Code, but failed to provide a separate legal argument demonstrating an evident breach of law. Consequently, the court declined to review the case, citing the requirement for public-law prerequisites to justify cassation acceptance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if the appellant separately demonstrates an obvious legal violation resulting in a clearly flawed judgment, as mere reliance on the obviousness of the claim is insufficient.

Keywords

AI generated
cassation appeal acceptance obvious legal violation separate legal argument Civil Code neighbor relations professional activity negligence Supreme Court procedure costs of cassation

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
o zapłatę.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 355 § 2 k.c.
Zdaniem skarżącego zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza art. 355 § 2 k.c., ponieważ Sąd Apelacyjny niewłaściwie zastosował dyspozycji wskazanego przepisu, co polegało, na nieuwzględnieniu zawodowego charakteru działalności strony pozwanej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
art. 98 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i 39821 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
§ 6 pkt 6, § 13 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz § 6 pkt 6, § 13 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 3989 § 1 k.p.c
o zapłatę.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
o zapłatę.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 12/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III CSK 121/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding inheritance procedure rules.
I CSK 302/12

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 539/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa M. W.‎przeciwko […] P. […] Sp.z o.o. w K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powód M. W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 grudnia 2014 r. w sprawie przeciwko […] P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem skarżącego zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza art. 355 § 2 k.c., ponieważ Sąd Apelacyjny niewłaściwie zastosował dyspozycji wskazanego przepisu, co polegało, na nieuwzględnieniu zawodowego charakteru działalności strony pozwanej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).Skarżący nie przedstawił w odrębnym wywodzie prawnym, iż doszło do oczywistego naruszenia prawa.

Zauważyć trzeba, że Sąd Apelacyjny w zaskarżonym wyroku uwzględnił treść art. 355 § 2 k.c. ale na podstawie konkretnych i ustalonych okoliczności faktycznych sprawy ocenił, iż nie można przypisać pozwanej winy za naruszenie granic nieruchomości sąsiedniej w związku ze składowaniem mułu opałowego.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6, § 13 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013 r. poz. 461; zm. : Dz. U. z 2015 r. poz. 616). jw l.n