Supreme Court dismisses appeal on easement acquisition, citing established law on good faith and lack of obvious error.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a party seeking to establish a transmission easement. The appellant argued that existing case law regarding good and bad faith in easement acquisition was inconsistent, yet the Court noted this issue had already been thoroughly clarified in prior rulings. Consequently, the Court found no serious legal question requiring interpretation or obvious procedural error, leading to the rejection of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal when the legal issue is already settled by established case law, or when the lower court's decision does not exhibit an obvious violation of substantive or procedural law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 537/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku "P. […]" M. R., J. R. sp.j. z siedzibą w W.przy uczestnictwie T. […] S.A. z siedzibą w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 ( sto dwadzieścia ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na drugiej i czwartej z wymienionych przesłanek (art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.), powołując się na rozbieżności orzecznicze odnoszące się do problematyki dobrej i złej wiary po stronie przedsiębiorstwa przesyłowego, dążącego do zasiedzenia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów zachodzi wtedy, gdy określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, a dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (zob. m.in. postanowienia: z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, z dnia 24 kwietnia 2014, II CSK 600/13 oraz z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13 - nie publ.).
Pomimo sugestii skarżącej, kwestia interpretacji pojęcia dobrej i złej wiary w sprawach o zasiedzenie służebności została już wielokrotnie wyjaśniana w orzecznictwie ze wskazaniem, że szczegółowa ocena zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Taka też ocena legła u podstaw zaskarżonego orzeczenia. Odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się ta "oczywista zasadność" oraz przytoczenia argumentacji wykazującej na to, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011, III PK 44/11, nie publ.). Argumenty przytoczone przez skarżącą nie wskazują na to, aby zaskarżone orzeczenie było dotknięte tego rodzaju kwalifikowanymi wadami. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]