Legislator Case Law & Legislation
V CSK 531/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation need and obvious error under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CSK 531/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal against a judgment by the State Treasury. The appellant argued for legal interpretation regarding statute of limitations and abuse of right, but failed to provide the required depth of argumentation or cite conflicting case law. Consequently, the court determined the appeal was not obviously justified and dismissed it without costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.; A cassation appeal is only obviously justified if the alleged legal defect is immediately apparent without deep analysis, or if the appellant fails to specify the precise nature of the legal interpretation needed or demonstrate conflicting judicial precedents.

Keywords

AI generated
cassation appeal legal interpretation statute of limitations abuse of right obvious error Civil Procedure Code Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 - nie publ.).Z kolei, zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 - nie publ.).Z kolei, zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Nie zawiera również wskazania przepisów prawa, których naruszenie miałoby być widoczne bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy dla przeciętnego prawnika.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 5 k.c.
Po pierwsze, w jego ocenie, skorzystanie z zarzutu przedawnienia przez Skarb Państwa powinno być rozpatrywane przez pryzmat instytucji nadużycia prawa z art. 5 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 - nie publ.).Z kolei, zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 - nie publ.).Z kolei, zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 5 k.c
Po pierwsze, w jego ocenie, skorzystanie z zarzutu przedawnienia przez Skarb Państwa powinno być rozpatrywane przez pryzmat instytucji nadużycia prawa z art. 5 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Nie zawiera również wskazania przepisów prawa, których naruszenie miałoby być widoczne bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy dla przeciętnego prawnika.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11
postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 - nie publ.).Z kolei, zgodnie z art.
postanowienia SN z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11 - nie publ.).Skarżący wskazał na dwa problemy wymagające wykładni na gruncie niniejszej sprawy.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11
postanowienia SN z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11
I PK 122/11
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of legal grounds and focus on evidence evaluation.
III PK 274/11
postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 - nie publ.).Z kolei, zgodnie z art.
I PK 237/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
V CSK 225/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 531/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa H. B. przeciwko Skarbowi Państwa-Komendzie Wojewódzkiej Policji w K. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt I ACa [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na drugiej i czwartej spośród wymienionych przesłanek.Potrzeba wykładni przepisów prawa zachodzi wtedy, gdy przepisy mające być przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego stanowiły podstawę rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji i naruszenie ich zarzucono w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej.

Skarżący ma obowiązek nie tylko wskazać, przepis prawa budzący poważne wątpliwości, ale również sprecyzować na czym wątpliwości te polegają; powinien również wykazać, że określony przepis nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów; w tym ostatnim przypadku konieczne jest przytoczenie rozbieżnych orzeczeń (por. m.in. postanowienia SN z dnia 28 lutego 2012 r., I PK 122/11 oraz z dnia 24 lutego 2012 r., III PK 274/11 - nie publ.).Z kolei, zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., o oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11 - nie publ.).Skarżący wskazał na dwa problemy wymagające wykładni na gruncie niniejszej sprawy. Po pierwsze, w jego ocenie, skorzystanie z zarzutu przedawnienia przez Skarb Państwa powinno być rozpatrywane przez pryzmat instytucji nadużycia prawa z art. 5 k.c. Po drugie zaś powód wskazał na wątpliwość, od jakiego momentu należy liczyć początek biegu przedawnienia, jeżeli „osoba obowiązana do naprawienia szkody" została ustalona dopiero po upływie wszelkich terminów ustawowych.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie odpowiada powyższym wymaganiom, gdyż nie zawiera pogłębionej argumentacji wskazującej na potrzebę dokonania wykładni przepisów prawa i nie przytacza rozbieżnych stanowisk w orzecznictwie.

Nie zawiera również wskazania przepisów prawa, których naruszenie miałoby być widoczne bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy dla przeciętnego prawnika.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).