Supreme Court dismisses appeal for late evidence submission, ruling it inadmissible due to procedural delay.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ordering the appellant to pay the state's legal costs. The court found that the appellant's request to introduce lease contracts as evidence was procedurally late, having been raised only during the appeal phase rather than in the initial complaint. Consequently, the court held that the Supreme Court lacked the authority to interpret Article 381 of the Code of Civil Procedure in this specific instance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 381 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 98 § 1 k.p.c.: The Supreme Court may not interpret procedural provisions regarding evidence if the request for such evidence was made late in the proceedings, thereby precluding the court from addressing the issue for the first time.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 53/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa M. Sp. z o.o. w W. przeciwko M. G. i Skarbowi Państwa-Prezesowi Sądu Okręgowego w Katowicacho zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicachz dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt III Ca 235/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powodowej Spółki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 2400 ( dwa tysiące czterysta ) zł kosztów zastępstwa prawnego w postepowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Skarżąca powołała jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebę dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 381 k.p.c.Należy jednak stwierdzić, że przepis ten doczekał się już bogatej judykatury, a na tle rozpoznawanej sprawy nie ma podstaw do tego, aby Sąd Najwyższy wypowiadał się po raz kolejny w tej materii. Jak bowiem trafnie wskazał Sąd Apelacyjny, strona powodowa, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, już w pozwie powoływała się na istnienie umów najmu obciążających nieruchomość, wobec czego nie było żadnych przeszkód, aby zawnioskować te umowy jako dowody w sprawie. Zgłoszenie takiego wniosku dopiero w postępowaniu apelacyjnym było więc, jak to przyjął ten Sąd, spóźnione, w związku z tym nie ma podstaw do tego, aby kwestię tę rozstrzygał w wymiarze nowości interpretacyjnych Sąd Najwyższy. Dlatego na mocy art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.