Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious merit under Art. 3989 § 2 k.p.c.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal without a full trial, ruling that the applicant failed to meet the statutory threshold for admissibility. The applicant argued that lower courts violated the right to defense and failed to obtain expert opinions, claiming obvious merit in the case. The court held that 'obvious merit' requires a prima facie violation apparent to any average lawyer without deep analysis, which the applicant did not demonstrate.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to prove obvious merit, as this standard requires a prima facie violation apparent to any average lawyer without deep analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 53/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku J. S.przy uczestnictwie M. M., H. M., X. M., K. W. i Gminy U.o ustanowienie drogi koniecznej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2013 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania K. W. kwotę 120 ( sto dwadzieścia ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych wyłącznie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawca wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W uzasadnieniu wskazał, że sądy obu instancji naruszyły prawo do obrony skarżącego, a także prawo do rzetelnego procesu, nie precyzując jednak na czym konkretnie naruszenia te polegały. Oczywista zasadność, w ocenie skarżącego, przejawiała się również w tym, że Sąd Okręgowy w B. nie zasięgnął uzupełniającej opinii biegłego, przy czym problemy wstępujące przedmiotowej sprawie cechuje splot istotnych dla praktyki kwestii prawnych.W ocenie Sądu Najwyższego, przesłanka „oczywistej zasadności” nie została w sposób właściwy wykazana.
W judykaturze utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi, (por. postanowienie z dnia 18 lipca 2013 r., III CSK 143/13, nie publ.).
Skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawcę nie zawiera wywodu uzasadniającego taki wniosek.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awes