Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate serious legal doubts under Art. 3984 § 2 k.p.c.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment regarding medical liability. The appellant argued that Articles 6, 361, and 415 of the Civil Code required judicial interpretation due to unclear burden of proof and causation issues. The court rejected this because the appellant failed to demonstrate that these provisions lacked established interpretation or created conflicting case law, which is a mandatory requirement for admissibility under Article 3984 § 2 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to specify and substantiate serious legal doubts arising from conflicting judicial interpretations or lack of established interpretation of the cited legal provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 521/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa A. K.przeciwko Gminie G.o zapłatę i ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt V ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) nie obciąża powoda obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
Powołanie we wniosku przesłanki określonej w punkcie drugim wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, niepubl.). Argumentacja powoda powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ogranicza się do stwierdzenia, że istnieje potrzeba wykładni art. 6, 361 i 415 k.c., budzących poważne wątpliwości w zakresie rozkładu ciężaru dowodu oraz ustalenia związku przyczynowo – skutkowego między winą zakładu opieki medycznej a powstałą szkodą medyczną.
Tak szeroko zakreślona potrzeba wykładni nie precyzuje problemów prawnych pozostających we wskazanym zakresie a związanych z rozpoznawaną sprawą i koniecznych do jej rozstrzygnięcia. Skarżący nie poczynił we wniosku żadnych wywodów prawnych uzasadniających istnienie poważnych wątpliwości, a zatem nie wątpliwości zwykłych, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy, a wątpliwości kwalifikowanych, wynikających z rozbieżnej jego wykładni przez judykaturę i doktrynę, co w konsekwencji nie pozwala na ocenę, czy rzeczywiście wątpliwości takie zachodzą.
Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. mając na uwadze zarówno charakter sprawy, jak i sytuację materialną skarżącego. [aw]