Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal controversy or obvious error under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participants M.S. and B.S. against a lower court's ruling on inheritance rights. The appellants argued for legal interpretation issues and obvious procedural errors, but failed to demonstrate any divergence in case law or a prima facie violation of law. Consequently, the court rejected the appeal and ordered the appellants to pay the respondent's costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2, 4 k.p.c.; Art. 520 § 3 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal if the applicant fails to substantiate a serious legal controversy or an obvious violation of law, requiring specific examples of conflicting jurisprudence or a clear, self-evident error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 518/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku A.K.przy uczestnictwie M.S., W.W. i B.S.o stwierdzenie nabycia praw do spadku po Z.G.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników M.S. i B.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w C.z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt VI Ca […]/17, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od M.S. i B.S. na rzecz A.K. kwoty po 98,50 ( dziewięćdziesiąt osiem 50/100 ) zł, łącznie 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem ) zł oraz na rzecz W.W. kwoty po 98,50 zł ( dziwięćdziesiąt osiem 50/100) zł, łącznie 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W związku z wniesieniem przez uczestników B.S. i M.S. skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.
Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, uczestnicy powołali się na przyczyny kasacyjne z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Zgodnie z tym pierwszym przepisem przyczyną uzasadniającą wniosek jest potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Przez tę rozbieżność należy rozumieć brak zgodności rozstrzygnięć w sprawach o takich samych lub bardzo podobnych stanach faktycznych, w których mają zastosowanie te same przepisy, wykładane lub stosowane w sposób prowadzący do odmiennych – zróżnicowanych albo sprzecznych – orzeczeń albo decyzji procesowych. Skarżący powinien podać przykłady takich sprzecznych rozstrzygnięć, jednoznacznie wyłuszczyć nasuwające mu się wątpliwości związane z przepisami prawa znajdującymi zastosowanie w sprawie oraz uzasadnić te wahania.
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi obligowało natomiast skarżących do wykazania kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widocznego przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i bez wnikania w szczegóły sprawy. Oczywista zasadność skargi występuje bowiem w sytuacji ewidentnego naruszenia prawa, którego stwierdzenie nie wymaga dokonywania pogłębionej analizy i studiowania akt sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, nie publ., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, nie publ., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, nie publ., z dnia 21 maja 2008 r., nie publ., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).
Skarga kasacyjna, mimo że zawiera wyodrębnioną część zawierającą wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. z uzasadnieniem, nie spełnia przytoczonych wymagań w sposób wyżej opisany. Nie formułuje wątpliwości związanych z określonym przepisem prawa (żadnych w tym miejscu skargi skarżący nie wskazują), ani zauważonych rozbieżności w orzecznictwie. Nie podnosi także żadnych argumentów potwierdzających pogląd skarżących o istnienie widocznych prima vista wadliwości zaskarżonego postanowienia.
Należy przy tym przypomnieć, że czym innym jest uzasadnienie podstaw kasacyjnych, a czym innym wykazanie za pomocą wywodu prawnego, że zachodzi przyczyna kasacyjna opisana we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. Sąd Najwyższy obciążył skarżących kosztami poniesionymi przez wnioskodawczynię A.K. i uczestniczkę W.W. w związku z wniesieniem przez nie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 520 § 3 w zw. z art. 108 w zw. z art. 39821 k.p.c.). aj a.ł