Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue regarding foreign branch judicial capacity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal, ruling that no significant legal issue existed to warrant review. The appellant argued that a foreign company's branch lacked judicial capacity, citing a violation of the right to a court, but failed to demonstrate unresolved legal doubts. The court determined the legal question had already been uniformly settled by previous Supreme Court decisions, rendering the appeal inadmissible under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if the appellant fails to prove the existence of a significant legal issue or serious interpretative doubts requiring Supreme Court resolution, particularly when the matter has already been settled in uniform precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 501/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa G. […] Sp. z o.o. w S.przeciwko D. S.A. Oddział w P. z siedzibą w K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt V ACz […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2700,- zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Powódka zaskarżyła postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 maja 2015 r. w części oddalającej jej zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 grudnia 2014 r. o odrzuceniu pozwu wobec braku zdolności sądowej pozwanego oddziału przedsiębiorcy zagranicznego.
Powołując się na naruszenie art. 64 § 11 k.p.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego „…wyroku w całości i wydanie orzeczenia w trybie art. 39816 k.p.c. zgodnego z żądaniem pozwu…”.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na przesłankę opisaną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Twierdziła, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii, czy oddział przedsiębiorcy zagranicznego posiada zdolność sądową.Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W powołanym przepisie chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie jest potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy.
Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Uszło uwagi skarżącej, że sformułowane przez nią zagadnienie prawne było już przedmiotem rozważań i jednolitych rozstrzygnięć Sądu Najwyższego.
Przykładowo tylko można tu wskazać na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1994 r., III CZP 21/94 (OSNCP 1994, nr 11, poz. 203), wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r., V CKN 1279/00 (nie publ.), z dnia 21 maja 2004 r., V CK 502/03 (nie publ.), z dnia 11 października 2013 r., I CSK 769/12 (OSNC-ZD 2014, nr D, poz.
70) i z dnia 6 listopada 2013 r., III PK 116/12 (OSNP 2014, nr 9, poz. 130) oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2004 r., IV CK 183/03 (nie publ.), z dnia 9 maja 2007 r., II CSK 25/07 (OSNC 2008, nr 5, poz. 52), z dnia 15 października 2010 r., V CSK 74/10 (M. Pr. Bank. 2011, nr 10, s. 26), z dnia 27 października 2010 r., V CSK 96/10 (nie publ.) i z dnia 9 lipca 2015 r., I CSK 669/14 (nie publ.).Wywody skarżącej nie wskazują na potrzebę zajęcia po raz kolejny stanowiska w tej kwestii przez Sąd Najwyższy.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). l.n