Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide separate legal argumentation proving obvious merit.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a co-owner regarding the division of joint property. The appellant failed to provide the required separate legal argumentation demonstrating the obvious merit of her claims, as mandated by the Civil Procedure Code. Consequently, the court declared the appeal inadmissible and assigned the costs of the cassation proceedings to both parties.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must contain a distinct legal argumentation proving the obvious merit of the claim, rather than merely citing the grounds for cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 498/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku R.B. przy uczestnictwie K.B. o podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawca i uczestniczka postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, jak to uczyniono na s. 3 in fine skargi, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że właśnie ta, powołana przez skarżącą, przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżąca twierdzi, że jej skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).
Skarga kasacyjna uczestniczki nie przedstawia w uzasadnieniu wniosku s. 3 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości" skargi. Na tle uzasadnienia wniosku jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów - a tym bardziej „oczywistości" zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej" zasadności skargi opartej na takich zarzutach - wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. jw