Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet legal issue requirements under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a lower court ruling. The defendant argued that the appeal raised a significant legal question regarding the application of property law principles. The court rejected this, stating the argument lacked the necessary depth and universality required by the Civil Procedure Code to warrant further review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a significant legal issue or serious interpretative doubts; mere formulation of a question without deep legal context or universality fails to meet these statutory prerequisites.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 497/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa M. S. i D. S. przeciwko M. M. o wydanie nieruchomości i rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt VI Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez pozwanego skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane w ujęciu wniosku strony skarżącej zagadnienie (s. 4-5) nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do sformułowania rozbudowanego pytania o sposób stosowania art. 153 k.c., z uwzględnieniem kolejności stosowania przesłanek rozgraniczenia w okolicznościach tej sprawy.Strona skarżąca przedstawionego na s 4 i 5 zagadnienia nie osadza w pogłębionym kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro ma ono cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie go w płaszczyźnie analizy jurydycznej, wskazującej na uniwersalność zagadnienia, a nie tylko jego ścisły związek z okolicznościami konkretnej sprawy.
W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 5 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 1804), znajdującego zastosowanie na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 1667). jw l.n