Legislator Case Law & Legislation
V CSK 488/18 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CSK 488/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ruling that no significant legal issue existed. The appellant argued that lower courts failed to properly interpret contract law regarding legal aid fees and violated procedural rights, but the court found these arguments insufficient. The decision was based on the requirement to demonstrate serious doubts or interpretative conflicts that justify Supreme Court intervention, which the appellant did not substantiate.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously meritorious.

Keywords

AI generated
cassation appeal significant legal issue interpretation of law Civil Procedure Code legal aid fees contract law procedural rights

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 98 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 108 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust.
§ 2 pkt 6 § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
art. 3989 § 1 k.p.c
744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 378 § 1 k.p.c
233 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., art.5, 94, 746 § 1 i 2, art.
art. 744 k.c
735 § 1 i art. 744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący nie przedstawił także przekonujących argumentów świadczących ‎o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CK 324/03
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05).
V CSK 3/05
Sygn. akt V CSK 3/05 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie z powództwa W. S. przeciwko Gminie O. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 czerwca 2005 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda na wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2005 r., sygn. akt I ACa (…), 1/ odrzuca skargę kasacyjną; 2/ zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800, zł /jeden tysiąc osiemset/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 8 lutego 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda W. S., złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 września 2004 r. w sprawie o zapłatę. Powód w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie prawa procesowego w postaci art. 387 § 1 k.p.c., a także naruszenie prawa materialnego – art. 405 i nast. k.c. oraz art. 719 k.c. przez ich niezastosowanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego w całości wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
III CSK 180/07
Sygn. akt III CSK 180/07 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa "S." sp. z o.o. przeciwko Komornikowi przy Sądzie Rejonowym w K., GG o zapłatę i zobowiązanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt [...], 1) odrzuca skargę kasacyjną;
I CSK 326/07
Sygn. akt I CSK 326/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] przy uczestnictwie X.Y. o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 lutego 2007 r., 1/ odrzuca skargę kasacyjną; 2/ oddala wniosek pełnomocnika z urzędu uczestniczki postępowania o przyznanie mu od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocny prawnej udzielonej uczestniczce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r.
II PK 98/05
Postanowienie z dnia 26 września 2005 r.
III CSK 59/15
Supreme Court dismisses cassation appeal claiming apparent legal inconsistencies regarding joint property division. The court finds no actual divergence in case law. The appeal is rejected because the cited legal inconsistencies are not real.
I CSK 31/18
W związku ze skargą kasacyjną powódki A.O.
I PK 237/10
Sygn. akt I PK 237/10 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z powództwa A. P. przeciwko PKS Spółce Akcyjnej o przywrócenie do pracy i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 lutego 2011 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 czerwca 2010 r., 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
III PK 44/11
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r.
V CSK 225/11
Sygn. akt V CSK 225/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. przeciwko "ENERGOINSTAL" S.A. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
V CSK 622/15
Wnioskodawca K. M. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 czerwca 2015 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 lutego 2014 r., wydane w sprawie z jego wniosku przy uczestnictwie E. M. o podział majątku wspólnego. W skład majątku wspólnego byłych małżonków wchodziły m. in. dwie nieruchomości zabudowane, przy czym na jednej z nich, położonej w B. przy ul. H. […], znajdował się budynek mieszkalny, a obok niego samodzielny budynek gospodarczy zaadaptowany na cele mieszkalne, zaś na drugiej nieruchomości (przy ul.
II CZ 89/2005
V CSK 2004/06
IV CSK 8/06
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 488/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa R. K.‎przeciwko S. Sp. z o.o. w O.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego […]‎z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt I AGa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód, R.

K., zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2018 r. naruszenie art. 233 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., art.5, 94, 746 § 1 i 2, art. 735 § 1 i art. 744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. wskazał, że w sprawie istnieje potrzeba rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy:- czy zleceniobiorcy w razie wypowiedzenia przez niego zlecenia przysługuje wynagrodzenie od dającego zlecenie (w przypadku zlecenia odpłatnego),- czy wymagalność takiego wynagrodzenia powstaje najpóźniej w dacie upływu okresu wypowiedzenia zlecenia, czy też może powstać po dacie upływu okresu wypowiedzenia, - czy wynagrodzenie to - w przypadku stałego świadczenia pomocy prawnej - przysługuje za czynności już wykonane (za zakończone postępowania sądowe ‎i egzekucyjne) bez względu na skuteczność egzekucji należności wobec dłużnika (umowa starannego działania, a nie umowa rezultatu).W ocenie powoda skarga kasacyjna jest również oczywiście uzasadniona ‎w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ:- sądy pierwszej i drugiej instancji opierając się na zeznaniach świadka ‎i przedstawiciela strony pozwanej ustaliły, że wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną na rzecz strony pozwanej będzie wypłacane powodowi jedynie ‎w przypadku wyegzekwowania tych środków od dłużników podmiotu dającego zlecenie, - sąd drugiej instancji nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów zgłoszonych ‎w apelacji przez co naruszył prawo powoda do obrony i nie rozpoznał istoty sprawy,- sąd drugiej instancji nie uwzględniając w wyliczeniach kwot obciążającego pozwaną spółkę podatku VAT dokonał błędnego ustalenia wysokości i wymagalności zasądzonych na rzecz powoda roszczeń pieniężnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05). Z kolei art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa nie doczekał się wykładni, mimo że budzi poważne wątpliwości albo że niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15, OSNC 2016, nr 2, poz. 29 i z dnia 23 maja 2018 r., I CSK 31/18).

W niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie jest spełniona. Skarżący powołując się na przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej ‎do rozpoznania określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. powinien wykazać ‎z odwołaniem się do dotychczasowych poglądów orzecznictwa i dostępnego piśmiennictwa, że wskazane zagadnienia oraz podnoszone wątpliwości mają rzeczywisty i poważny charakter. Jeżeli określony przepis był już przedmiotem wykładni w judykaturze, a skarżący jej nie akceptuje, nieodzowne jest przedstawienie racji, które przemawiają za zmianą dotychczasowej linii interpretacyjnej.

Powód w skardze ograniczył się do wymienienia kwestii, wymagających w jego opinii wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy. Nie wskazał natomiast konkretnych sporów interpretacyjnych ani rozbieżnych ocen, które wiązałyby się z którymkolwiek z przedstawionych zagadnień. Poza hasłowym wymienieniem kwestii uznanych przez siebie za problemowe, nie sprecyzował wątpliwości, które mogłyby one wywoływać. Skarżący nie przedstawił także przekonujących argumentów świadczących ‎o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).

Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej nie pozwala przyjąć, aby była ona - w powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). jw