Cassation appeal dismissed because the legal issue raised lacks relevance to the specific case facts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the plaintiffs against the appellate court's decision. The plaintiffs argued that the lower courts violated procedural rules by relying on expert opinions from a criminal proceeding rather than the civil case, claiming this contradicted the principle of immediacy. The court rejected this argument because the lower courts actually relied on the same expert opinion from the civil proceeding, rendering the plaintiffs' proposed legal question irrelevant to the actual dispute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; The cassation appeal must be accepted only if it raises a significant legal issue relevant to the case; a theoretical question regarding evidence rules is inadmissible if the specific facts of the case do not involve the alleged violation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 480/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa R. Ł. i B. Ł.przeciwko J.J.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt I ACa …/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powodowie zarzucili zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 23 maja 2017 r. naruszenie art. 385 k.p.c. w zw. z 254 § 1 k.p.c. i art. 286 k.p.c., art. 235 § 1 k.p.c., art. 217 § 2 k.p.c. oraz art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnili występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy zgodne z zasadą bezpośredniości wyrażoną w art. 235 § 1 k.p.c. jest poszukiwanie przez Sąd orzekający wsparcia dla decyzji o uznaniu opinii biegłego sporządzonej w sprawie za wystarczającą do czynienia na jej podstawie ustaleń o okolicznościach istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz o oddaleniu wniosku jednej ze stron o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego - przez dokonanie porównania z treścią opinii, ekspertyz sporządzonych na użytek innego postępowania, w sytuacji gdy nie wszystkie są zgodne z opinią biegłego dopuszczoną jako dowód w danej sprawie?Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05).Wniosek skarżących nie spełnia tych wymagań. Przedstawione przez nich zagadnienie nie ma w istocie związku z rozpoznaną sprawą. Skarżący domagali się wyjaśnienia, czy zgodne z zasadą bezpośredniości wyrażoną w art. 235 § 1 k.p.c. jest korzystanie przez sąd z opinii i ekspertyz sporządzonych na użytek innego postępowania.
Taka jednak sytuacja w niniejszej sprawie w istocie nie zachodzi. Jak wynika wyraźnie z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego (s.
12) zarówno Sąd pierwszej instancji, jak i Sąd Apelacyjny oparł się na opinii biegłego prof. dr hab. T. W. przeprowadzonej w sprawie, a nie na opiniach biegłych przeprowadzonych w sprawie karnej (skądinąd w większości zgodnych z opinią prof. dr hab. T. W.). Skarżący nie wykazali więc, że sformułowane przez nich zagadnienie prawne ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym - spełnienia przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. kc aj