Legislator Case Law & Legislation
V CSK 479/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded, citing established facts and lack of legal error.

Case Number V CSK 479/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by D.L. and T.L. regarding a claim for acquisitive prescription. The applicants argued that the lower court incorrectly denied their request despite meeting statutory requirements for ownership acquisition. The court ruled that the appeal was clearly unfounded because the lower court's decision did not contradict fundamental legal principles and the cassation could not challenge factual findings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal is clearly unfounded only when the contested judgment is undeniably inconsistent with fundamental legal provisions or results from an obvious error in legal interpretation without need for deeper analysis, and it cannot be based on objections regarding fact-finding or evidence evaluation.

Keywords

AI generated
cassation appeal clearly unfounded acquisitive prescription factual findings legal interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Uszło ich uwagi, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Art. 234 k.p.c.
naruszenie art. 234 i 365 § 1 k.p.c.
Art. 365 § 1 k.p.c.
Art. 172 § 1 k.c.
339, 340 i 345 k.c.Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnili oczywistą jej zasadnością, ponieważ wniosek o stwierdzenie zasiedzenia został oddalony, mimo zaistnienia w sprawie w ich ocenie wszystkich wynikających z art. 172 § 1 k.c. i art.
Art. 176 k.c.
i art. 176 k.c. przesłanek warunkujących nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie.
Art. 339 k.c.
172 § 1, art. 339, 340 i 345 k.c.Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnili oczywistą jej zasadnością, ponieważ wniosek o stwierdzenie zasiedzenia został oddalony, mimo zaistnienia w sprawie w ich ocenie wszystkich wynikających z art.
Art. 340 k.c.
Art. 345 k.c.

Cited Case Law

AI generated
I PK 237/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
V CSK 225/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
V CSK 622/15
Supreme Court dismissed cassation appeal on joint property division, rejecting clear reasonableness claims regarding land splitting.
II CZ 89/2005
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06).Skarżący nie przedstawili przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
V CSK 2004/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06).Skarżący nie przedstawili przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
IV CSK 8/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06).Skarżący nie przedstawili przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 479/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku D.L.‎przy uczestnictwie M.C., T.L. i M.C.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy i uczestnika postępowania T.L. od postanowienia Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II Ca […]/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Wnioskodawca D.L. i uczestnik T.L. zarzucili w skardze kasacyjnej postanowieniu Sądu Okręgowego w O. z dnia 11 maja 2017 r. naruszenie art. 234 i 365 § 1 k.p.c. oraz art. 172 § 1, art. 339, 340 i 345 k.c.Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnili oczywistą jej zasadnością, ponieważ wniosek o stwierdzenie zasiedzenia został oddalony, mimo zaistnienia w sprawie w ich ocenie wszystkich wynikających z art. 172 § 1 k.c. i art. 176 k.c. przesłanek warunkujących nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).

Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06).Skarżący nie przedstawili przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Uszło ich uwagi, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aj a.ł