Legislator Case Law & Legislation
V CSK 478/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on easement acquisition, ruling legal issue already settled in precedent.

Case Number V CSK 478/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the municipal government against the lower court's ruling on easement acquisition. The municipality argued that the lower court erred by accepting legal succession as sufficient proof of transfer, rather than requiring direct evidence of physical device transfer. The court determined this specific legal question had already been authoritatively resolved in a prior 2017 decision, finding no need for further interpretation or clarification.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue raised has already been resolved in its own precedent, as no new legal question requiring interpretation exists.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility easement acquisition by prescription legal succession of rights precedent binding effect municipal property disputes transmission of possession Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 398 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 341 k.c
3054 i art. 341 k.c., art.
art. 234 k.p.c
341 k.c., art. 234 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 478/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku T. Dystrybucja S.A. w K.‎przy uczestnictwie Gminy Miejskiej G. i Spółdzielni Mieszkaniowowej "N." w G.‎o zasiedzenie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania Gminy Miejskiej G. od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II Ca ../16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestniczka postępowania, Gmina Miejska G., zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 lutego 2017 r. naruszenie art. 7, 172 § 1 i 2, art. 176, 292, 352 § 1, art. 3054 i art. 341 k.c., art. 234 k.p.c. oraz art. 9 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 1990 r.

Nr 32, poz. 191 ze zm.) - w różnych układach i powiązaniach. Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uczestniczka postępowania uzasadniła:

1) wystąpieniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego w postaci konieczności rozstrzygnięcia, czy dla udowodnienia przeniesienia posiadania urządzeń przesyłowych pomiędzy wnioskodawcą, a jego poprzednikiem prawnym wystarczające jest wykazanie następstwa prawnego pomiędzy tymi podmiotami, czy też niezbędne jest przedstawienie dowodów, potwierdzających wprost przeniesienie posiadania urządzeń przesyłowych,2) oczywistą zasadnością złożonej skargi kasacyjnej, dlatego że Sąd Okręgowy uznał, iż dla udowodnienia przeniesienia posiadania urządzeń przesyłowych pomiędzy wnioskodawcą, a jego poprzednikiem prawnym wystarczające jest istnienie następstwa prawnego pomiędzy tymi podmiotami, jak też przyjął, że uczestnik nie obalił domniemania dobrej wiary wnioskodawcy, co skutkowało bezpodstawnym ustaleniem, że Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził zasiedzenie na rzecz wnioskodawcy z dniem 28 maja 2010 r., zamiast uznać, że zasiedzenie mogłoby nastąpić dopiero z upływem 28 maja 2020 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05).Tymczasem zagadnienie wskazane w skardze kasacyjnej wchodzi w zakres problematyki, która była już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego. Według stanowiska Sądu Najwyższego, do wykazania przeniesienia posiadania służebności przesytu przez przedsiębiorstwo przesyłowe nie jest konieczne udowodnienie przeniesienia przez jego poprzednika prawnego konkretnie oznaczonych urządzeń technicznych, wystarczy wykazanie, że urządzenia służące do przesyłu istniały w oznaczonym miejscu, były wykorzystywane do tego celu i działanie to jest kontynuowane.

W przypadku linii energetycznej wystarczające jest wykazanie jej trwałego, niepodlegającego zmianom przebiegu i lokalizacji na nieruchomości obciążonej, nie ma natomiast istotnego znaczenia skład techniczny urządzeń przesyłowych i protokolarne potwierdzenie ich przekazania następcy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2017 r., V CSK 356/16). Skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za potrzebą ponownego zajęcie stanowiska przez Sąd Najwyższy w tej kwestii. Tym samym brak podstaw nie tylko do stwierdzenia oczywistej zasadności wniesionej skargi kasacyjnej, z przyczyn w niej wskazanych, ale w ogóle do uznania, że z tych przyczyn mogło dojść do naruszenia prawa.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.jw kc