Criminal procedure issues in civil tort claims are not abstract legal questions warranting Supreme Court cassation review.

Sygn. akt V CSK 476/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa K. H.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w W.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 20 czerwca 2013 r., 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 270 ( dwieście siedemdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej powódka powołała się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do pytania, czy sąd cywilny rozpoznający sprawę o ochronę dóbr osobistych powinien na potrzeby rozstrzygnięcia tej sprawy ustalić i zbadać, czy organy sądu karnego (przewodniczący wydziału karnego) prawidłowo stosował przepisy postępowania karnego stwierdzając prawomocność wyroku zaocznego i zarządzając poszukiwanie listem gończym oraz wykonanie kary pozbawienia wolności osobistej?Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga przedstawienia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).

W postanowieniu z 23 marca 2012 r., II PK 284/11 (Lex nr 1214575), Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnieniem prawnym jest zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego względnie uregulowaniem prawnym, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Wskazanie na zagadnienie prawne uzasadniające wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno nastąpić przez jego sformułowanie jako problemu prawnego wymagającego rozstrzygnięcia, określenie przepisów prawa, w związku z którymi powstało i wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Dopiero wówczas Sąd Najwyższy ma podstawę do rozważenia, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym" oraz czy jest to zagadnienie „istotne”.Powódka w niniejszej sprawie ograniczyła się do sformułowania pytania, na które odpowiedź określiłaby warunki decydujące o możliwości zakwalifikowania jako bezprawnego działania pozwanego, w związku z którym miało dojść do naruszenia jej dóbr osobistych. Działanie to miało szczególny charakter, gdyż polegało na stwierdzeniu prawomocności wyroku zaocznego i wydaniu zarządzenia wykonania wobec powódki kary orzeczonej wyrokiem zaocznym wydanym przez sąd karny.

Działanie to zostało podjęte na podstawie norm procedury karnej, które określają, jaki organ i na jakich zasadach może sprawować kontrolę prawidłowości ich stosowania. Ta zasada została wyraźnie zadeklarowana w przepisach o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną wydaniem orzeczenia (art. 4172 § 2 k.c.), a jej obowiązywanie musi być uwzględnione także wtedy, gdy rozważane działanie miało wyrządzić dochodzącemu roszczeń krzywdy w związku z naruszeniem dóbr osobistych.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 11 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.:

Dz. U. z 2013 r., poz. 461), orzeczono jak w postanowieniu.