Supreme Court dismisses cassation appeal due to insufficient court fee payment despite Constitutional Court ruling.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because the required court fee was paid in an incorrect amount. Although the Constitutional Court had previously declared the automatic dismissal of underpaid appeals unconstitutional, the Court found no legal basis to correct the procedural defect. Consequently, the appeal was rejected under the existing provision regarding improper fee payment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji; While the Constitutional Court ruled that dismissing appeals solely for fee defects violates constitutional rights, the Supreme Court held that no direct legal mechanism exists to remedy the defect, resulting in the dismissal of the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 466/08
POSTANOWIENIE
Dnia 17 kwietnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa „M. C.” Spółki z o.o. w W.
przeciwko „Ś.-I.” Spółce z o.o. w Ś.
o stwierdzenie nieważności uchwały,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego
[…]
z dnia 29 kwietnia 2008 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna pozwanej spółki została opłacona przez pozwaną opłatą
w kwocie 2000 zł. Nie zawiera też wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ani jego
uzasadnienia. Swym zakresem obejmuje uchwały: nr I o odwołaniu A. S. z funkcji
członka Rady Nadzorczej i nr II o powołaniu E. K. do pełnienia funkcji członka Rady
Nadzorczej podjęte na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników „Ś. –I.” sp. z
o.o. w dniu 29 listopada 2007 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1 lipca 2008 r. orzekł, że art. 398 6
§ 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., w zakresie, w jakim przewiduje
odrzucenie
–
bez
wezwania
do
usunięcia
braków
–
skargi
kasacyjnej
niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jest niezgodny
z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji (Dz. U. Nr 120, poz. 779).
Niewypełnienie wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi
jednak nadal brak skargi kasacyjnej i nie istnieje wprost podstawa prawna do
sposobu jego uzupełnienia. Występuje wiec luka co do dalszego postępowania
w przedmiocie skargi kasacyjnej nim dotkniętej. Z jednej strony skarga kasacyjna
nie powinna z tego względu trafić do wstępnej fazy badania merytorycznego,
a z drugiej nie może być odrzucona a limine z racji zdyskwalifikowania tego
rozwiązania przez Trybunał Konstytucyjny. Zwrócił on jednak uwagę, że dostrzega
możliwość przywrócenia konstytucyjności, dzięki ukształtowaniu praktyki, w drodze
zastosowania odpowiednich środków będących w dyspozycji Sądu Najwyższego.
W związku z tym w judykaturze przyjęto, że ma tu zastosowanie w drodze
analogii legis art. 3986 § 1 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
2 października 2008 r., II CZ 68/08, niepubl. i z dnia 16 lipca 2008. II CZ 37/08,
niepubl.).
Istniała jednak podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej a limine określona
w jeszcze obowiązującym art. 1302 § 3 k.p.c. z powodu jej nienależytego opłacenia.
W razie zaskarżenia wyroku obejmującego rozstrzygniecie dotyczące dwóch
uchwał zgromadzenia wspólników spółki z o.o. pobiera się przewidzianą w art. 29
ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych (Dz. U.
Nr 167, poz. 1398 ze zm.) opłatę stałą zwielokrotnioną w zależności od ilości
uchwał objętych tym środkiem zaskarżenia (por. np. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2006 r., IV CZ 64/06 i z dnia 22 lutego 2008 r., V CZ
142/07, niepubl.) Skarżąca, zastępowana przez radcę prawnego, uiściła opłatę
w kwocie 2000 zł, gdy tymczasem w prawidłowej wysokości wynosiła 4000 zł.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).
md