Supreme Court dismisses cassation appeal regarding improper judge delegation and prosecutor representation defects.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for examination, finding the procedural objections unfounded. The plaintiff argued that the appellate court was composed of a judge improperly delegated from a lower court and that the opposing party's representative lacked the qualifications for a General Prosecutor's Counsel. The court ruled that the statutory provisions explicitly permit such judicial delegations and that the prosecutor's representation did not violate legal requirements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 77 ust. 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych; Art. 398 § 1 k.p.c.: The Supreme Court may admit a cassation appeal only if a significant legal issue exists, but it must reject appeals where the alleged defects in court composition or legal representation are without merit under established statutory exceptions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 462/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa M. J.przeciwko Skarbowi Państwa-Komendantowi Miejskiemu Komendy Policji w T.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 stycznia 2017 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, 2) przyznaje adwokat K. G.-B. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł powiększoną o należny podatek od towrów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 stycznia 2017 r. naruszenie art. 361 § 2 w związku z art. 417 k.c., naruszenie art. 87 i 379 pkt 4 k.p.c. oraz naruszenie art. 55 § 1 i 2 ustawy o ustroju sądów powszechnych w związku z art. 10, 45 ust. 1, art. 173 i 180 Konstytucji.
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej powód uzasadnił nieważnością postępowania, wynikającą z rozpoznania sprawy zarówno w pierwszej jak i drugiej instancji przez sąd w składzie sprzecznym z przepisami prawa. W składzie orzekającym w Sądzie Apelacyjnym w […] zasiadał sędzia Sądu Okręgowego, którego miejscem służbowym orzekania, zgodnie z aktem powołania Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, był Sąd Okręgowy w K.. Sędzia ten został delegowany do Sądu Apelacyjnego w […] przez Ministra Sprawiedliwości na podstawie art. 77 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Analogiczna sytuacja wystąpiła w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W sprawie w pierwszej instancji orzekał sędzia Sądu Rejonowego delegowany do Sądu Okręgowego. Skarżący powołał się ponadto na naruszenie prawa przez dopuszczenie do udziału w postępowaniu osoby, która pomimo posiadania tytułu radcy Prokuratorii Generalnej, w rzeczywistości nie spełniała materialnych przesłanek do zajmowania tego stanowiska.Wniosek powoda o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest bezzasadny. Nieważność postępowania w sprawie nie wystąpiła.
Ani z powodu zarzucanej wadliwej obsady sądu orzekającego, ani z powodu zarzucanej wadliwej reprezentacji strony pozwanej. Artykuł 77 ust. 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych dopuszcza w drodze wyjątku delegowanie przez Ministra Sprawiedliwości - tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - sędziego sądu okręgowego do sądu apelacyjnego, a sędziego sądu rejonowego do sądu okręgowego; co do wyjątkowego charakteru tego uregulowania i jego zgodności z normami konstytucji zob. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 r., III CZP 77/11, i 17 maja 2016 r., III CZP 103/15, oraz - przede wszystkim - wyrok Trybunały Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., K 45/07.
Artykuł. 77 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, ani żaden inny przepis, dotyczący orzekania przez sędziego delegowanego przez Ministra Sprawiedliwości nie został w sprawie naruszony (zob. w związku z tym także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2015 r., I CSK 171/15). Gołosłowny jest również podniesiony przez skarżącego zarzut wadliwej reprezentacji strony pozwanej wskutek niespełniania przez działającego w sprawie radcę Prokuratorii Generalnej materialnych przesłanek do zajmowania tego stanowiska. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowił art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U.2016.1714) oraz § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714). awjw