Polish Supreme Court dismisses appeal on foreign arbitration award enforcement due to lack of clear legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by a participant in proceedings regarding the enforcement of a foreign arbitration award. The appellant argued that the Court of Appeal violated civil procedure codes by misapplying rules on power of attorney and foreign arbitration, claiming a clear legal error. The court found no such error, noting the appeal failed to demonstrate a definitive contradiction with fundamental legal principles or a certain misinterpretation of binding case law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is clearly justified only when the challenged judgment is undeniably inconsistent with fundamental legal provisions or results from a certain and undeniable error in legal interpretation or application.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 460/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku P. w B. (Węgry) przy uczestnictwie W. sp. z o.o. w W.o stwierdzenie wykonalności wyroku zagranicznego sądu polubownego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt I ACz […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestnik postępowania zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 19 czerwca 2017 r. naruszenie art. 99 i 103 k.c., art. 1167 k.p.c. oraz art. V Konwencji nowojorskiej z 1958 r. o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych, a wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnił oczywistą jej zasadnością ze względu na naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 39820 k.p.c. wskutek niezastosowania się do wykładni zawartej w wydanym wcześniej w sprawie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2017 r., V CSK 392/16, a także ze względu na zastosowanie przez Sąd Apelacyjny w sprawie art. 1167 k.p.c. z pominięciem art. 1154 k.p.c. W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06). Analiza treści skargi kasacyjnej uczestnika postępowania nie pozwala na przyjęcie, że w sprawie wystąpiło oczywiste w przedstawionym wyżej znaczeniu naruszenie, mogące mieć wpływ na wynik sprawy, przepisów prawa wskazanych przez skarżącego.
Wykładnia wiążąca Sąd Apelacyjny na podstawie art. 39820 k.p.c., zawarta w wyroku Sądu Najwyższego, dotyczy art. 99 k.c., a podstawę rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego w kwestii skuteczności pełnomocnictwa do zapisu na sąd polubowny stanowił w zaskarżonym wyroku nie art. 99 k.c., lecz - przede wszystkim - art. 1167 k.p.c. Co do zakresu zaś zastosowania art. 1167 k.p.c. w kontekście zasady wyrażonej w art. 1154 k.p.c., skarżący, zarzucając Sądowi Apelacyjnemu oczywiste naruszenie art. 1167 k.p.c. przez zastosowanie go do arbitrażu zagranicznego, nie uwzględnił dostatecznie konkurencyjnego w stosunku do zapatrywania bronionego przez skarżącego, dobrze umotywowanego poglądu, że art. 1167 k.p.c. stosuje się także do arbitrażu zagranicznego, gdyż przewidziane w art. 1154 k.c. zacieśnienie zastosowania przepisów części piątej Kodeksu postępowania cywilnego co do zasady do arbitrażu mającego miejsce w Polsce dostosowane jest jedynie do regulacji procesowych, a art. 1167 k.p.c. ma charakter materialnoprawny.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 8 ust. 1 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). awjw