Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and failure to separately justify admissibility grounds under Civil Procedure Code.

Sygn. akt V CSK 436/20 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku I. sp. z o.o. sp. komandytowej w W., Syndyka masy upadłości "B." sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S., H. P. oraz M. J.‎przy uczestnictwie P.Z. i J. J.‎o odłączenie działek gruntu z księgi wieczystej nr (...) i założenie dla nich nowej księgi wieczystej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania P. Z. od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 4 października 2019 r., sygn. akt II Ca (...), II Ca (...), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od P. Z. na rzecz Syndyka masy upadłości "B." sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta regulacja przesądza, że orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny istnienia przyczyn określonych w powołanym przepisie, tylko one bowiem i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw.

„przedsądu” i decydują o jego wyniku. Jednocześnie przypomnieć trzeba, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uczestnik powołał przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. to jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Sformułował zagadnienie prawne jako konieczność wyjaśnienia czy art. 76 ust. 14 ustawy o księgach wieczystych i hipotece chroni wierzyciela hipotecznego przed pokrzywdzeniem ze strony współwłaścicieli czy zapewnia jedynie iluzoryczną ochronę w szczególności w przypadku braku ekwiwalentności przy podziale nieruchomości.

Co do oczywistej zasadności skargi uczestnik wskazał, że umowa jest nieważna i sąd nie miał odpowiednich dokumentów mogących stanowić podstawę wpisu do księgi wieczystej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej skarżący powinien wskazać wynikającą z art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. ustawową przyczynę, która jego zdaniem w sprawie wystąpiła i uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania; skarżący ma obowiązek przedstawić w uzasadnieniu wniosku argumentację jurydyczną wskazującą na wystąpienie danej, ustawowej, przesłanki.

Przypomnieć należy, że uzasadnienie podstaw skargi (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.) oraz uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.) stanowią odrębne i niezależne elementy skargi, pełniąc w niej odmienną rolę, a zatem powinny być w skardze przedstawione oddzielnie, choć nie można wykluczyć, że podniesione w nich argumenty będą się częściowo powtarzać (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52; z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz. 38).

Z treści złożonej skargi wynika, że wniosek o jej przyjęcie do merytorycznego rozpoznania został oparty na dwóch przesłankach, żadna jednak nie została uzasadniona. Skarga kasacyjna zawiera fragment zatytułowany „uzasadnienie podstaw kasacyjnych” i być może zawiera też uzasadnienie wskazanych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Takie ujęcie zaciera jednak sens szczególnego wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. i uniemożliwia Sądowi Najwyższemu ocenę tych przesłanek kasacyjnych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., II UK 451/13, z dnia 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16, z dnia 4 lipca 2017 r., III CSK 64/17, i z dnia 10 maja 2018 r., I CSK 800/17).

Sąd Najwyższy nie ma obowiązku poszukiwania w treści skargi argumentów właściwych dla podstaw skargi i dla przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ich porządkowania i selekcji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., II UK 451/13, z dnia 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16, z dnia 4 lipca 2017 r., III CSK 64/17 i z dnia 10 maja 2018 r., I CSK 800/17- nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 5 pkt 5 w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (jedn. tekst:

Dz.U. z 2018 r., poz. 265). jw