Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified regarding mortgage registration after debt expiry.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the lower court's decision did not warrant extraordinary review. The appellant argued that a mortgage was registered after the secured debt expired, violating the law, while the court noted the debt existed at the time of the application. The court determined the error was not obvious and did not require a unified legal interpretation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it is obviously justified, meaning the lower court's decision must clearly violate non-interpretation-able laws or basic principles without needing detailed analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 435/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z wniosku Naczelnika Urzędu Skarbowego w L.przy uczestnictwie D. K. i M. J.o wpis,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania D. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w J.z dnia 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od D. K. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 15 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w J. na skutek apelacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. nakazał wpisanie w dziale IV księgi wieczystej nr (…) hipoteki w kwocie 604.683 zł na wierzytelności D. K. zabezpieczonej hipoteką nr 4 w kwocie 520.000 zł, na podstawie decyzji Naczelnika (…) Urzędu Celno – Skarbowego w W. z 23 marca 2018 r. na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania.Uczestnik D. K. wniósł o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od tego orzeczenia jako oczywiście uzasadnionej z powodu naruszenia art. 94 ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz art. 6268 § 2 k.p.c., wskazując, że wpis hipoteki na zabezpieczonej hipotecznie wierzytelności został dokonany pomimo wygaśnięcia wierzytelności zabezpieczonej hipoteką na nieruchomości z dniem 6 września 2018 r., podczas gdy wpisu dokonano dopiero 17 października 2018 r.
W jego ocenie Sąd wieczystoksięgowy powinien uwzględnić przy dokonywaniu wpisu znaną mu urzędowo okoliczność wygaśnięcia wierzytelności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. oczywistym uzasadnieniu skargi.
Przesłanka ta byłaby spełniona, gdyby zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania (por. post. SN z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 728/17; z 15 maja 2018 r., II CSK 2/18; z 10 maja 2018 r., I CSK 798/17; z 23 maja 2018 r., I CSK 36/18; z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 534/17; z 12 marca 2018 r., III CSK 291/17; z 22 kwietnia 2016 r., V CSK 650/15).W mającej moc zasady prawnej uchwale 7 sędziów z 16 grudnia 2009 r. (III CZP 80/09, OSNC 2010, nr 6, poz.
84) Sąd Najwyższy przesądził, że rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej, sąd związany jest stanem rzeczy istniejącym w chwili złożenia wniosku i kolejnością jego wpływu. W dniu wpływu wniosku w niniejszym postępowaniu (12 czerwca 2018 r.) nie było przeszkód do dokonania wpisu, bowiem hipoteka na nieruchomości i zabezpieczona nią wierzytelność nadal istniały. Tym samym nie można uznać, aby uwzględnienie wniosku o wpis skutkowało wydaniem oczywiście wadliwego orzeczenia. Stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów SN z 25 lutego 2016 r. (III CZP 86/15, OSNC 2016, nr 7-8, poz. 81), na które powołuje się skarżący, nie pozostaje w sprzeczności z przywołaną uchwałą składu 7 sędziów z 16 grudnia 2009 r.
Możliwość uwzględniania faktów znanych sądowi z urzędu nie oznacza, że chodzi o fakty powstałe później niż chwila złożenia wniosku o wpis.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 k.p.c., 98 k.p.c., 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. oraz art. 32 ust. 3 ustawy o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Suma zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu adwokata w wysokości wynikającej z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 5 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 ze zm.).aj