Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded due to lack of significant legal issues.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the plaintiff against the second-instance court's judgment. The plaintiff argued the appeal was obviously justified, but the court noted that while some issues regarding mortgage evidence were debatable, they did not render the lower court's decision obviously incorrect. Consequently, the court found no significant legal issues or serious doubts requiring cassation review under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue or is obviously justified, and mere disagreement with the lower court's assessment of evidence or specific legal interpretations does not meet this threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 435/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa […] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W.przeciwko J. W. i B. W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 marca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód zaskarżył rozstrzygnięcie Sądu II instancji skargą kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.
O ile rzeczywiście niektóre zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej są dość istotne, zwłaszcza w kontekście udowodnienia istnienia wierzytelności, o tyle na pewno nie świadczą o tym, że rozstrzygnięcie sądu II instancji jest oczywiście nieprawidłowe. Trzeba bowiem podkreślić, że może budzić wątpliwości, czy dla istnienia wierzytelności wystarczającym dowodem jest wpis hipoteki. O ile bowiem, na gruncie wcześniej obowiązujących przepisów, o istnieniu wierzytelności świadczył wpis hipoteki zwykłej, o tyle nie było tak w odniesieniu do hipoteki kaucyjnej.
Choć po nowelizacji ustawy zlikwidowano rozróżnienie na hipoteki zwykłe i hipoteki kaucyjne i co do zasady istniejące wcześniej hipoteki kaucyjne uznano za hipoteki w rozumieniu nowych przepisów (zasada bezpośredniego działania ustawy nowej), to jednak w doktrynie wskazano, że dawne hipoteki kaucyjne zachowały pewną specyfikę, zwłaszcza w odniesieniu do możliwości uznania na ich podstawie istnienia zabezpieczonej w ten sposób wierzytelności. Co więcej, w szczególności nie można przyjąć, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona w odniesieniu do kwestii wysokości dochodzonej wierzytelności – w tym zakresie niewątpliwie powód nie udźwignął ciężaru dowodu, o czym świadczy choćby rozbieżność w tej kwestii między wysokością żądania pozwu a wcześniejszym bankowym tytułem wykonawczym.
Już choćby z tego względu zaskarżonego orzeczenia nie można uznać za oczywiście nieprawidłowe. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj