Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue requires interpretation or precedents are inconsistent.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the lower court's decision to declare a contract void. The appellant argued that the law regarding the assessment of acts between a representative and a third party required new interpretation due to unresolved doubts. However, the court noted that existing precedent had already established the criteria for such assessments, rendering the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if the legal issue does not require interpretation, precedents are consistent, and the lower court correctly applied established criteria.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 435/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa M. K.przeciwko W. G. i E. Ł.-G.o pozbawienie wykonalności i stwierdzenie nieważności umowy,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć.
Tymczasem Sąd Najwyższy wyjaśnił już kryteria, jakimi sąd powinien kierować się oceniając czynność prawną dokonaną pomiędzy pełnomocnikiem a osobą trzecią pod kątem jej sprzeczności z zasadami współżycia społecznego (zob. wyrok z 21 marca 2013 r., II CSK 458/12, nie publ.), do których sąd orzekający w sprawie odniósł się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]