Legislator Case Law & Legislation
V CSK 431/19 AI generated

Cassation appeal dismissed as inadmissible for alimentary support enforcement invalidation proceedings under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CSK 431/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a mother against a judgment invalidating an enforceable title for alimony. The lower courts had previously ruled that the enforcement title was unenforceable regarding alimony obligations owed to minor children. The Court held that appeals in alimentary matters are categorically inadmissible under Article 3982 of the Civil Procedure Code, rendering the entire appeal procedurally void.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 2 pkt 1, 2 k.p.c.; Cassation appeals in alimentary support cases, including those challenging enforcement titles for alimony, are inadmissible as a matter of law.

Keywords

AI generated
alimentary support enforcement title cassation inadmissibility civil procedure code minor children

Cited Legislation

AI generated
Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przewidziane w art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
Art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.
140 k.r.o., a pojęcie „sprawy o alimenty” obejmuje zarówno dochodzenie roszczeń o świadczenia alimentacyjne, jak i roszczeń regresowych.Podzielając przedstawione wyżej poglądy, należy przyjąć, że sprawami o alimenty w ujęciu art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c. są wszystkich sprawy dotyczące alimentów.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
K., skarga kasacyjna była niedopuszczalna.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Art. 140 k.r.o.
jest sprawa o roszczenie regresowe, przewidziane w art. 140 k.r.o., a pojęcie „sprawy o alimenty” obejmuje zarówno dochodzenie roszczeń o świadczenia alimentacyjne, jak i roszczeń regresowych.Podzielając przedstawione wyżej poglądy, należy przyjąć, że sprawami o alimenty w ujęciu art.
art. 3983 § 1 k.p.c
art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c
140 k.r.o., a pojęcie „sprawy o alimenty” obejmuje zarówno dochodzenie roszczeń o świadczenia alimentacyjne, jak i roszczeń regresowych.Podzielając przedstawione wyżej poglądy, należy przyjąć, że sprawami o alimenty w ujęciu art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przewidziane w art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 140 k.r.o
jest sprawa o roszczenie regresowe, przewidziane w art. 140 k.r.o., a pojęcie „sprawy o alimenty” obejmuje zarówno dochodzenie roszczeń o świadczenia alimentacyjne, jak i roszczeń regresowych.Podzielając przedstawione wyżej poglądy, należy przyjąć, że sprawami o alimenty w ujęciu art.
art. 3986 § 3 k.p.c
K., skarga kasacyjna była niedopuszczalna.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 431/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa T. K.‎przeciwko V. K. i mał. J. K. reprezentowanemu przez kuratora M. P.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej V. K. od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt XIII Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 19 marca 2018 r. w sprawie z powództwa T. K. przeciwko V. K. oraz małoletniemu J. K. pozbawił wykonalności tytuł wykonawczy w postaci ugody sądowej z dnia 2 sierpnia 2010 r., zawartej przed Sądem Rejonowym w W. w sprawie III RC (…), co do należności alimentacyjnych za „okres od 1 lipca 2010 r. do 5 listopada 2014 r. co do kwoty 88.456,68 zł oraz orzekł o kosztach procesu.Na skutek apelacji wniesionej przez poznawanych, Sąd Okręgowy we W. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że kwotę wynagrodzenia należnego kuratorowi M.

P. określił na kwotę 1.440 zł, oddalił apelację małoletniego pozwanego w pozostałej części oraz w całości apelację pozwanej i orzekł o kosztach procesu.W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pozwana V. K., powołując się na obie podstawy kasacyjne określone w art. 3983 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oddalenia jej apelacji i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna pozwanej podlegała odrzuceniu z uwagi na treść art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o rozwód, o separację, o alimenty, o czynsz najmu lub dzierżawy oraz o naruszenie posiadania.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przewidziane w art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. wyłączenie dopuszczalności skargi kasacyjnej odnosi się - niezależnie od rodzaju powództwa - do wszystkich spraw dotyczących alimentów, również tych, których przedmiotem jest ocena istnienia obowiązku alimentacyjnego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, nie publ., z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, nie publ., z dnia 30 stycznia 2014 r., IV CZ 109/13, nie publ oraz z dnia 6 maja 2016 r., I CZ 24/16, nie publ.).W uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r., III CZP 77/15 (OSNC 2016, nr 5, poz. 53), wyjaśniono, że sprawą o alimenty w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. jest sprawa o roszczenie regresowe, przewidziane w art. 140 k.r.o., a pojęcie „sprawy o alimenty” obejmuje zarówno dochodzenie roszczeń o świadczenia alimentacyjne, jak i roszczeń regresowych.Podzielając przedstawione wyżej poglądy, należy przyjąć, że sprawami o alimenty w ujęciu art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c. są wszystkich sprawy dotyczące alimentów.

W związku z tym, w sprawie mniejszej, w której powód domagał się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności, nakładającego na powoda obowiązek płacenia alimentów na rzecz małoletnich pozwanych V. K. i J. K., skarga kasacyjna była niedopuszczalna.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Pełnomocnik pozwanej V. K. został bowiem ustanowiony przez sąd w celu udzielenia skarżącej pomocy prawnej, a skoro należało odrzucić skargę kasacyjną z powodu jej oczywistej niedopuszczalności ze względu na przedmiot sprawy, to w istocie „pomoc prawna” nie została udzielona.

Brak było zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (zob. postanowienie SN z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II CZ 69/07, OSNC z 2008 r., nr 3, poz. 41, postanowienie SN z dnia 26 listopada 2010 r., IV CSK 332/10, nie publ., postanowienie SN z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC-ZD C/2011, poz. 72). jw