Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to cite specific laws raising serious interpretative doubts.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for review. The appellant failed to identify specific legal provisions that raise serious doubts regarding their interpretation, as required by the procedural code. Consequently, the court determined the appeal could not be admitted for examination.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to cite specific legal provisions that raise serious doubts regarding their interpretation, as such doubts must be substantiated by demonstrating divergent judicial interpretations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 428/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M. Z.przeciwko B. H. i C. Z.o zwolnienie spod egzekucji,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w O.z dnia 4 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398 4 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
Powołanie we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wskazała art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. jako podstawę przyjęcia skargi.Nie wystąpiła przesłanka potrzeby wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości, bo skarżąca nie wymieniła żadnych przepisów prawa, które te wątpliwości budzą.
W łącznym uzasadnieniu skargi przekazała swoje wątpliwości co do prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, natomiast uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie zawiera żadnych wywodów prawnych w odniesieniu do konkretnych przepisów prawa. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębnie konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c. ) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.Trzeba mieć również na uwadze, że wskazany przez stronę przepis prawa musi budzić poważne wątpliwości, a zatem nie wątpliwości zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy, a wątpliwości kwalifikowane, wynikające z rozbieżnej jego wykładni przez judykaturę i doktrynę.
Ta rozbieżność musi być ugruntowana, a zatem muszą się wykształcić odmienne stanowiska prawne, a wskazane okoliczności muszą być przedstawione przez skarżącą w wywodzie prawnym, czego nie uczyniła.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono wobec braku wniosku w tym przedmiocie.ke