Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory admissibility requirements under Civil Procedure Code.

Sygn. akt V CSK 426/17 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa K. W.‎przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Usługowo-Handlowemu "K." Sp. z o.o. w K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu - w interesie publicznym - ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pozwana spółka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 kwietnia 2017 r. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona ze względu na naruszenie art. 65 § 2 i 3531 k.c. a także ze względu na kumulatywne i różne podstawy prawne wykluczających się wzajemnie roszczeń. Poza tym, zdaniem skarżącego, w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne w zakresie wykładni terminu „rozwiązuje” w kontekście umowy łączącej strony, interpretowanego w realiach przedmiotowej sprawy.Oceniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania trzeba podnieść, iż w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że powołanie się przez podmiot wnoszący skargę kasacyjną na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. zobowiązuje do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia, co daje podstawy do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną (tak np.

Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ; , z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ; z dnia 20 czerwca 2007 r. II CSK 184/07, nie publ.; z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, nie publ.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, nie publ. ; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, nie publ.; z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, nie publ.; z dnia z 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, nie publ.; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, nie publ.; z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl. i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

Skarżąca nie wykazała tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej koncentruje się na judykaturze odnoszącej się, tylko w ogólnie, do przytoczonych w skardze przepisów z pominięciem konkretnych zarzutów dotyczących wykładni i stosowania przepisów przez Sąd drugiej instancji. Uwagi te są aktualne także wobec zarzutu naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., przy czym w tym zakresie, wbrew twierdzeniom pozwanej, Sąd drugiej instancji przez odwołanie się do treści art. 65 , 7611 i nast. k.c. w kontekście § 5 ust. 3 umowy stron, wyjaśnił podstawę prawną wyrokowania.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest też pogląd, że jeżeli skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien nie tylko to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, a także przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, ale ponadto wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, nie publ; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, nie publ; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl; z dnia 28 czerwca 2008 r., III CSK 99/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl).Tych wymagań nie spełnia sformułowane przez powoda zagadnienie prawne i jego uzasadnienie.

Zważyć też trzeba, iż przedstawione zagadnienie dotyczy wykładni postanowienia umownego, która zgodnie z regułami wskazanymi w art. 65 § 2 k.c. powinna przede wszystkim uwzględniać zgodny zamiar stron oraz cel umowy. Okoliczności te kształtują się różnie w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych. W przedmiotowej sprawie Sąd drugiej instancji uwzględnił i wskazał, jakie względy przemawiały za przyjęciem szerokiego rozumienia pojęcia „rozwiązanie umowy” użytego w umowie stron.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 w zw. z art. 391 § 1, 39821 k.p.c.jw