Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 423/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal interpretation issues exist under the Civil Code.

Case Number V CSK 423/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by T. M. against a lower court judgment. The appellant argued that Article 446 § 4 of the Civil Code required judicial interpretation due to unresolved legal doubts. The court rejected this claim because the provision had already been extensively interpreted in prior Supreme Court rulings and legal commentary.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists or if there are serious doubts regarding the interpretation of legal provisions; in this case, no such issue existed as the provision was already well-established in jurisprudence.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility Civil Code interpretation legal interpretation requirement Supreme Court jurisdiction public interest function

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
był już wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i komentowany w piśmiennictwie.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 w zw.
art. 520 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 423/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa M. M. i T. M. ‎przeciwko L. […] Spółce Akcyjnej w W. ‎o zapłatę i rentę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lutego 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda T. M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz nie obciąża powoda T. M. kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.

Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie występuje wskazana we wniosku potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

Wskazany przez skarżącego - jako wymagający wykładni - art. 446 § 4 k.c. był już wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i komentowany w piśmiennictwie.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 w zw. z art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.