Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue in personality rights case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the plaintiff's cassation appeal, ordering her to pay the defendant's costs. The plaintiff argued that the lower court erred in binding itself to the reasoning of a prior judgment under Article 365 of the Civil Procedure Code. The court rejected this, ruling that the issue was not novel and did not require Supreme Court intervention as it merely involved the application of existing law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue of universal importance not yet resolved in case law, which was not the case here as the scope of binding force of a prior judgment is a matter of routine legal application.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 416/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa U. G.przeciwko A. Z.o ochronę dóbr osobistych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w […] z dnia 29 października 2014 r., którym oddalone zostało jej powództwo o ochronę dóbr osobistych. Powódka w skardze kasacyjnej powołała podstawę, przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z koniecznością udzielenia odpowiedzi na pytanie: „czy w sprawie o ochronę dóbr osobistych sąd - ze względu na treść przepisu art. 365 § 1 k.p.c. - jest związany zarówno sentencją, jak i uzasadnieniem zawartym w prawomocnym orzeczeniu innego sądu, czy też związanie sądu prawomocnym orzeczeniem, o którym mowa w powyższym przepisie, dotyczy wyłącznie sentencji orzeczenia wydanego przez sąd w innej sprawie”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego.
Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących wątpliwości w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.
Stwierdzenie, czy te szczególne względy zachodzą w konkretnej sprawie dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Powołanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wymaga przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego się on pojawił oraz przedstawienia argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności.
Ponadto wiąże się z obowiązkiem wykazania, że problem jest istotny i poważny, w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).
Kwestie zawarte we wniosku skarżącej, jako istotne zagadnienia prawne, nie mają takiego charakteru, z uwagi na brak cech nowości. Problematyka dotycząca mocy wiążącej prawomocnego wyroku wydanego w innej sprawie była już przedmiotem licznych wypowiedzi w orzeczeniach Sądu Najwyższego, które wyjaśniły istotę tego związania. Nie ma podstaw do przyjęcia, że każdy przypadek rozważania tej kwestii może i powinien być traktowany jako istotne i nowe zagadnienie prawne, a tym bardziej dotychczas nierozwiązane. Wynika stąd, że kwestia określenia zakresu związania prawomocnym orzeczeniem wydanym w innej sprawie należy do procesu stosowania prawa w okolicznościach sprawy.
Wątpliwości tego rodzaju towarzyszą każdemu działaniu związanemu z dokonywaniem subsumcji, czego jednak nie można łączyć z zagadnieniem prawnym w przedstawionym rozumieniu. Podkreślenia wymaga, że decyzja dotycząca przyjęcia związania tak sentencją orzeczenia, jak i jego uzasadnieniem, powinna być poprzedzona rozważeniem przyczyny tej regulacji, której założeniem jest zapobieganie wkraczaniu w prawomocne orzeczenie, przez odmienne ustalenia, dotyczące tych samych faktów, mających charakter prawotwórczy.W postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n