Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 403/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and rejects party's interpretation of civil code articles.

Case Number V CSK 403/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that the lower court misinterpreted Articles 56 and 65 of the Civil Code but failed to cite any judicial precedents demonstrating significant interpretative doubts. Consequently, the court found no statutory prerequisites for cassation review under the Code of Civil Procedure and dismissed the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3981 § 1, § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: The Supreme Court must reject a cassation appeal if no significant legal issue exists, no serious doubts arise regarding statutory interpretation, and the appeal is not obviously justified.

Keywords

AI generated
cassation appeal Code of Civil Procedure legal issue prerequisite interpretative doubts dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art.
art. 3989 § 1 k.p.c.
3, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek spośród wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Powodowa Spółka, wskazując na konieczność dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów art.
art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art.
art. 99 k.p.c.
98 § 1 k.p.c., art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw.
§ 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.
§ 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
490), znajdujących zastosowanie na mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.
art. 3989 § 1 k.p.c
oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 56 k.c
3989 § 1 k.p.c.Powodowa Spółka, wskazując na konieczność dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów art. 56 k.c.
art. 65 k.c
i art. 65 k.c., nie przytoczyła żadnych orzeczeń sądowych mających dowodzić występowania w orzecznictwie poważnych wątpliwości interpretacyjnych dotyczących tych przepisów.
art. 3989 § 2 k.p.c
Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 403/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa T. […] Spółki z o.o. w S.‎przeciwko S. […] Spółce z o.o. w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego.

Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej na s. 3, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek spośród wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Powodowa Spółka, wskazując na konieczność dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów art. 56 k.c. i art. 65 k.c., nie przytoczyła żadnych orzeczeń sądowych mających dowodzić występowania w orzecznictwie poważnych wątpliwości interpretacyjnych dotyczących tych przepisów.

Natomiast podniesienie zarzutów wadliwej oceny materiału dowodowego przez Sąd drugiej instancji nie jest równoznaczne z wykazaniem oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 490), znajdujących zastosowanie na mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015, poz. 1804). l.n