Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim due to lack of legal argumentation and obviousness.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by participant J. W. regarding a claim of acquiring property ownership through adverse possession. The court found that the appellant failed to provide convincing legal arguments or demonstrate that the lower court's decision raised a significant legal issue requiring review. Consequently, the appeal was rejected, and all parties were ordered to bear the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate the statutory prerequisite of a significant legal issue or fails to prove the obviousness of the appeal's merit with convincing arguments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 400/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku A. G.przy uczestnictwie J. G. i J. W.o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania J. W. od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawczyni oraz uczestnicy ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej uczestnika J. W. nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać o tym, że sformułowane na s. 6 pytanie może być uznane za zagadnienie prawne „istotne” w rozumieniu tego przepisu.Powołanie się na s. 6 na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i niezawierające przekonywających argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.). l.n