Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 394/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CSK 394/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the defendant's cassation appeal, ruling that no obvious legal error existed to warrant review. The defendant argued the lower court violated multiple provisions of the Civil Procedure Code, but the court found these alleged violations were not apparent without deep analysis. Consequently, the appeal was rejected as it failed to meet the statutory threshold for obvious justification.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is obviously justified only when the alleged error in the challenged judgment is immediately apparent and capable of significantly affecting the outcome without requiring further analysis.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious justification Civil Procedure Code legal error Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym tej przesłanki, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym tej przesłanki, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Art. 299 k.p.c.
W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanych w skardze przepisów art. 299, 217 § 1 i 3, art.
Art. 217 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 227 k.p.c.
299, 217 §1 i 3, art. 227, 235 i 236 oraz art.
Art. 235 k.p.c.
Art. 236 k.p.c.
Art. 286 k.p.c.
227, 235 i 236 oraz art. 286 w związku z art.
Art. 378 k.p.c.
286 w związku z art. 378, 382 i 391 §1 k.p.c.
Art. 382 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Cited Case Law

AI generated
I PK 237/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
V CSK 225/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 394/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa V. […] Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W.‎przeciwko A. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] adwokatowi A. S. kwotę 5400 ( pięć tysięcy czterysta ) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Pozwana uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oczywistą jej zasadnością ze względu na dopuszczenie się przez Sąd Apelacyjny przy wydaniu zaskarżonego wyroku wyraźnego i istotnego naruszenia przepisów art. 299, 217 §1 i 3, art. 227, 235 i 236 oraz art. 286 w związku z art. 378, 382 i 391 §1 k.p.c. Tak umotywowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Nie jest w sprawie spełniona przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym tej przesłanki, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).

W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanych w skardze przepisów art. 299, 217 § 1 i 3, art. 227, 235, 236, 286, 378, 382 i 391 §1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu stanowiły przepisy § 2 ust. 3, § 6 pkt 7, §13 ust. 4, § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. 2013. 461). [aw]es