Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interest where lower court partially granted plaintiff's claim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal in part regarding the dismissal of the plaintiff's claim, finding the defendants lacked legal interest in challenging a favorable partial ruling. The defendants argued that the appeal was admissible under specific procedural articles, but the court noted they had already achieved their goal of having the claim dismissed in part. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible in that section and refused to examine the remaining arguments on the merits.
Legislator headnote
AI generatedart. 3986 § 2, 3 k.p.c.; art. 3989 § 1, 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant has no legal interest in the challenged judgment, such as when a lower court has already granted the relief sought by the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 390/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa F. Sp. z o.o. w W.przeciwko Z. N. i D. Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt X Ga […], 1. odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej rozstrzygnięcia z punktu I. zaskarżonego wyroku co do oddalenia powództwa, 2. w pozostałym zakresie odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 3. zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w W. zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 50.000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 40.378,14 zł od dnia 10 grudnia 2002 r. i od kwoty 9621,86 zł od dnia 17 grudnia 2002 r. Na skutek apelacji pozwanych, Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że odsetki od kwoty 50.000 zł zasądził od 18 czerwca 2009 r., w pozostałej części oddalił powództwo i apelację. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego pozwani wskazali, że wyrok ten zaskarżają w całości, a jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powołali art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., to jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i potrzebę wykładni przepisów prawa.W związku z zakresem zaskarżenia wskazanym w skardze kasacyjnej mieć należy na uwadze, że wyrok Sądu Apelacyjnego w części zmieniającej wyrok Sądu pierwszej instancji przez częściowe oddalenie powództwo - co obejmuje odsetki ustawowe za opóźnienie, łącznie od kwoty 50.000 zł, za czas do 17 czerwca 2009 r. - jest dla pozwanych korzystny.
Niekorzystne jest natomiast dla nich rozstrzygnięcie objęte punktem drugim wyroku Sądu Apelacyjnego, a więc w części oddalającej ich apelację, to bowiem rozstrzygnięcie obejmuje zarówno zasądzenie kwoty 50.000 zł jak i odsetki od niej od 18 czerwca 2009 r. do dnia zapłaty. Dopuszczalność skargi kasacyjnej, podobnie jak i innych środków zaskarżenia, uzależniona jest od wykazania przez skarżącego interesu prawnego w zaskarżeniu, ten zaś uwarunkowany jest wykazaniem pokrzywdzenia kwestionowanym orzeczeniem (por. mająca moc zasady prawnej uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC z 2014 r., nr 11, poz. 108), co wyraża się niekorzystną dla strony różnicą między zgłoszonym przez nią żądaniem a treścią rozstrzygnięcia.
Jeżeli zatem pozwani w apelacji domagali się zmiany wyroku Sądu pierwszej instancji przez oddalenie powództwa i w części takie rozstrzygnięcie w Sądzie drugiej instancji uzyskali, to nie powinno budzić wątpliwości, że składając skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu nie mają interesu w zaskarżeniu tego, korzystnego dla nich, rozstrzygnięcia. Stan ten czyni, więc w tej części ich skargę kasacyjną niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe skargę kasacyjną pozwanych we wskazanej części należało odrzucić (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).Analiza natomiast wskazanych przez skarżących przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie uzasadnia wniosku o ich wystąpieniu w sprawie.
Zagadnienie, które skarżący sformułowali, nawet przy założeniu, że istnieje wątpliwość jak w razie przelewu wierzytelności oznaczyć szkodę przy odpowiedzialności członków zarządu spółki z o.o. (art. 299 k.s.h.), nie miałoby wpływu na rozstrzygnięcie biorąc pod uwagę, że tak cena za przelaną wierzytelność jak i zasądzona kwota, stanowiąca część przelanej wierzytelności, są tej samej wysokości. Nie miałoby też znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy wyjaśnienie czy art. 139 § 3 k.p.c. ma wyłącznie znaczenie procesowe czy też może oddziaływać w płaszczyźnie prawa materialnego, przez wywarcie skutków z art. 455 k.c. skoro z okoliczności sprawy wynika, iż Sąd wymagalność roszczenia odszkodowawczego powiązał nie z datą doręczenia zawezwania do próby ugodowej, ale z datą powzięcia przez skarżących rzeczywistej wiedzy o tym wezwaniu, co nastąpiło po prawidłowym doręczaniu im zawiadomień o terminie posiedzenia pojednawczego.Wskazywane przez wnoszącego skargę kasacyjną przesłanki przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania, tu: w postaci zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni prawa, muszą być tego rodzaju, aby wypowiedź Sądu Najwyższego o nich oddziaływała na rozstrzygnięcie w sprawie.
Ponieważ taka sytuacja w sprawie nie zachodzi, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 2 pkt 5 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).awjw