Supreme Court dismisses appeal for retrying factual findings under press law good faith standard.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal, citing Article 3989 § 2 of the Code of Civil Procedure. The appellant attempted to challenge the lower courts' factual determinations regarding whether media compilations met the standard of journalistic diligence under the Press Law. The court ruled that such arguments constitute a violation of the principle that cassation reviews cannot serve as a mechanism to re-evaluate facts or evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal based on an alleged important legal issue is inadmissible if the appellant attempts to verify factual findings or evidence assessments made by lower courts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 385/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa P. Spółki Akcyjnej w W.przeciwko […] R. […] Spółka Akcyjna w W.o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 kwietnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący upatrywał przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania w istnieniu istotnego zagadnienia prawnego, ujętego w pytaniu: „czy z punktu widzenia dokonywania ocen na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo prasowe można zakwalifikować jako działanie mieszczące się w granicach rzetelności i staranności dziennikarskiej dokonywanie dowolnych kompilacji wypowiedzi osób reprezentujących różne podmioty prawa handlowego, wskazane w materiałach prasowych, a rozpowszechnione i wypowiedziane w zupełnie innych sytuacjach i na inne potrzeby niż konkretny materiał prasowy, w którym zostały wykorzystane".Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.
Problem ten musi mieć jednocześnie charakter uniwersalny, tzn. jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych podobnych spraw. Jednocześnie, chodzi o problem, którego wyjaśnienie byłoby konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi, wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.) oraz w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku. Zatem zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego istotne zagadnienie prawne, jeżeli miałoby stanowić przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania po myśli art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinno występować w rozpoznawanej sprawie (por. postanowienia: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13, nie publ. oraz z dnia 3 lutego 2012 r.
II UK 271/11, nie publ.).W sprawie niniejszej skarżący za pomocą sformułowanego zagadnienia próbuje w istocie dokonać weryfikacji ustaleń faktycznych poczynionych przez Sądy pierwszej i drugiej instancji, a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989§ 2 k.p.c.). [aw]