Cassation appeal dismissed for lack of statutory elements and failure to request admissibility.

Sygn. akt V CSK 38/08

POSTANOWIENIE

Dnia 9 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa PPHU "E.(...)" Spółki z o.o. w L.

przeciwko A. L.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4

września 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Pozwany A. L. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4

września 2007 r. Skarga kasacyjna, sporządzona przez zawodowego pełnomocnika nie

spełnia istotnych wymagań procesowych, przewidzianych w art. 398 4 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.

Brak w niej bowiem wskazania czy pozwany skarży wyrok w całości czy w części oraz

nie został uzasadniony wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Warunek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienie jest spełniony tylko wówczas, gdy skarżący wskaże na

występowanie w sprawie okoliczności o charakterze publicznoprawnym określonych w

art. 3989 § 1 k.p.c. Wobec tego przedstawienie okoliczności uzasadniających

rozpoznanie skargi kasacyjnej nie może być powołaniem okoliczności dowolnych,

istotnych tylko w ocenie samej strony. Muszą one ściśle nawiązywać do przesłanek

przyjęcia skargi kasacyjnej wskazanych w art. 3989 k.p.c. W skardze kasacyjnej

pozwany ograniczył się natomiast jedynie do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona.

Przepis art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. jednoznacznie wymaga aby skarżący określił

zakres zaskarżenia. Jest to wiec element konstrukcyjny skargi, którego brak nie może

być usunięty w drodze doszukiwania się go przez sąd w innych elementach pisma

zawierającego skargę kasacyjną.

Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej jej elementów konstrukcyjnych, o których

mowa w art. 3984 § 1 k.p.c. stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie

właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega ona odrzuceniu

a limine jako niedopuszczalna (art. 3986 § 3 k.p.c.).

Oddalając wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego,

Sąd Najwyższy miał na uwadze, że jego pismo procesowe, mające stanowić odpowiedź

na skargę kasacyjna pozwanego zostało wniesione po upływie dwutygodniowego

terminu przewidzianego dla podjęcia tego rodzaju czynności (art. 398 7 § 1 k.p.c.). Pismo

to nie mogło być zatem za taką odpowiedź uznane (art. 167 k.p.c.), co wykluczało

przyznanie zwrotu kosztów wiążących się z jego sporządzeniem i wniesieniem.