Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or interpretative need under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a healthcare facility against a lower court judgment. The appellant argued that Article 299 § 2 of the Civil Code required Supreme Court interpretation due to serious doubts regarding liability exemptions for lease agreements. The court found no significant legal issue or need for interpretation because the appellant failed to demonstrate divergent judicial assessments or unresolved interpretative problems. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the cassation costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if a significant legal issue exists, serious doubts about statutory interpretation arise, or inconsistent case law is present; mere assertion of doubt without demonstrating divergent judicial assessments or lack of prior interpretation is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 373/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w K. przeciwko I. M. i M. P. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego I. M. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa 1635/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego I. M. na rzecz powoda kwotę 1800 zł ( jeden tysiąc osiemset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebę wykładni przepisu art. 299 § 2 k.s.h. jako budzącego poważne wątpliwości.
Zagadnienie to i wątpliwości dotyczyć mają tego, czy o spełnieniu okoliczności wyłączającej odpowiedzialność na podstawie art. 299 k.s.h., jaką jest brak wyrządzenia szkody przez brak złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w stosownym czasie, mówić można wówczas, gdy źródłem zobowiązania spółki jest umowa dzierżawy zawarta na czas oznaczony bez możliwości jej wypowiedzenia. Jak wskazano w judykaturze Sądu Najwyższego, przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga natomiast wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).
Skarżący tych wymagań nie spełnił, nie przedstawił bowiem jakiejkolwiek argumentacji natury jurydycznej, mogącej przekonać Sąd Najwyższy, że podniesione przez niego pytanie w istocie może być rożnie oceniane, jak również, że wykładnia art. 299 § 2 k.s.h. we wskazanym przez niego zakresie budzi poważne wątpliwości.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.