Cassation appeal dismissed due to failure to properly identify the appealed judgment and clearly define the scope of appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant failed to correctly identify the appealed judgment and clearly define the scope of the challenge. The appellant omitted the date of the lower court's decision and used contradictory language regarding whether the entire or only part of the judgment was contested. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible ab initio without requiring the appellant to correct these formal defects.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to properly identify the appealed judgment or clearly define the scope of the appeal, as precise indication is essential for determining the boundaries of cassation review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 359/09
POSTANOWIENIE
Dnia 3 marca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa E.(...) S.A. z siedzibą w T.
przeciwko (...) Centrum Chorób (...) w W. i I.(...) Spółce z o.o. z siedzibą w W.
z udziałem interwenienta ubocznego Polskiego Towarzystwa U.(...) S.A.
w W.
o nakazanie i zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej I.(...) Spółki z o.o. z siedzibą
w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanej I.(...) Sp. z o.o. na rzecz powódki
kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna pozwanej Spółki z o.o. nie zawiera prawidłowego oznaczenia
orzeczenia, od którego jest wniesiona, jak również pozbawiona jest jednoznacznego
wskazania zakresu zaskarżenia, a więc wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 1
k.p.c.
Oznaczenie zaskarżonego orzeczenia Sądu drugiej instancji następuje przez
wskazanie Sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, jego sygnatury i daty wydania,
nazwisk (firm) stron i przedmiotu sprawy. Tymczasem skarga kasacyjna nie wskazuje
daty wydania zaskarżonego orzeczenia. Strona skarżąca nie wskazuje również
jednoznacznie czy orzeczenie zaskarża w całości, czy w części ponieważ zawarte w
skardze sformułowanie: „... zaskarżam powyższy wyrok w całości poza punktem 2 ...”
wywołuje wątpliwości co do zakresu zaskarżenia, bo jest wewnętrznie sprzeczne.
Tymczasem precyzyjne wskazanie zakresu zaskarżenia jest niezbędne do określenia
granic rozpoznania kasacyjnego, a niedopuszczalne jest dokonywanie wykładni skargi
kasacyjnej w celu ustalenia zakresu zaskarżenia (por. postanowienie SN z dnia 10
stycznia 2007 r., I CZ 113/06, niepubl.).
Skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek z wymogów określonych w art.
398 § 1 pkt 1 k.p.c. podlega odrzuceniu a limine, bez wzywania zatem do uzupełnienia
takich braków.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art.
99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej
przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).