Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already settled by prior Supreme Court rulings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court's rejection of a claim for a municipality to issue a declaration of will. The appellant argued that the legal interpretation required under the Civil Procedure Code was unclear, but the Court found the issue of selling residential property via negotiation protocols was already definitively resolved in previous Supreme Court decisions. Consequently, the Court ruled that no special legal importance existed to warrant cassation review, as the existing jurisprudence sufficiently clarified the relevant statutory provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal if the legal issue is already settled by prior Supreme Court rulings, as the requirement for special legal importance or unresolved interpretation is not met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 35/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa L. F.przeciwko Gminie W.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł ( jeden tysiąc osiemset ) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację powoda od wyroku Sadu Rejonowego w W. oddalającego powództwo o zobowiązanie pozwanej Gminy W. do złożenia oświadczenia woli.W skardze kasacyjnej powoda wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Analiza uzasadnienia tego wniosku nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie wystąpiły przytoczone w nim przesłanki.Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym.
Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni.
Istotne zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) to zagadnienie, które ma znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowe znaczenie dla rozstrzygnięcia innych spraw.Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje podstawy do uznania, że w sprawie zachodzą wskazane w nim przesłanki. Podnoszona przez skarżącego kwestia charakteru roszczenia o zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego w oparciu o protokół rokowań na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami była już przedmiotem wypowiedzi orzeczniczych Sądu Najwyższego, w tym w szczególności w wyroku z dnia 11 marca 2011 r., II CSK 302/10 (nie publ.) i dalszych powołanych w jego uzasadnieniu orzeczeniach rozstrzygających w sposób w sposób zgodny ze stanowiskiem zaskarżonego wyroku objęte przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym wątpliwości i usuwający potrzebę wykładni przez Sąd Najwyższy przepisów prawa przytoczonych w podstawach wniesionej skargi.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzekła jak w sentencji. db[aw]