Cassation appeal dismissed for inadmissibility due to excessive value claim exceeding statutory limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's determination of property value and debt allocation in an inheritance and co-ownership termination case. The appellant incorrectly claimed a value of 172,918 zł, whereas the actual subject of the appeal was limited to the participants' share of 82,651.72 zł. The court ruled the appeal inadmissible because the claimed value exceeded the statutory threshold for cassation, thereby rejecting the request and awarding costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter exceeds the statutory limit, as the appellant must base their interest on the actual debt owed to participants rather than the total property value.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 344/09
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie z wniosku M. S.
przy uczestnictwie M. M., J. M., E. J. i M. N.
o dział spadku i zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II Ca (…),
1.)
odrzuca skargę kasacyjną;
2.)
zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania kwotę
1800,zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w W. – w następstwie
apelacji wnioskodawcy - zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z
dnia 30 września 2008 r. i ustalił wartość nieruchomości lokalowej, będącej przedmiotem
zniesienia współwłasności, na kwotę 172.918 zł oraz zasądził od wnioskodawcy na
rzecz uczestników postępowania po 2.0662,93 zł (razem 82.651,72) tytułem spłaty.
W skardze kasacyjnej wnioskodawca zakwestionował te postanowienie „w części
ustalającej wartość spadku oraz wartość udziałów przypadającym uczestnikom
postępowania” wnosząc o uchylenie orzeczenia „w zaskarżonej części”. Jednocześnie
podał, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 172.918, zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kryterium dopuszczalności skargi
kasacyjnej i podlega kontroli Sądu Najwyższego (zob. m. in. orzeczenie Sądu
Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CZ 17/08, OSNC – ZD 2009, nr A, poz. 8).
Na tym tle należy stwierdzić, że w skardze kasacyjnej wnioskodawca podał wartość
zaskarżenia
w
sposób
oczywiście
nieprawidłowy.
Przedmiotem
zaskarżenia
apelacyjnego wnioskodawcy była kwota 178.147,50 zł, a Sąd Okręgowy w zaskarżonym
postanowieniu w istocie uwzględnił apelację w całości, gdyż pomniejszył o kwotę
183.377,07 zł wartość nieruchomości, co wpłynęło na znaczne obniżenie spłat
należnych uczestnikom od wnioskodawcy.
W sprawach o dział spadku, zniesienie współwłasności i podział majątku
wspólnego ważny jest fiskalny interes w zaskarżeniu (zob. orzeczenie Sądu
Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11).
Wnioskodawca
mógł
więc
skarżyć
postanowienie
Sądu
Okręgowego
jedynie
w granicach należności i świadczeń przypadających uczestnikom, a nie przyznanych
jemu. Jego interes w zaskarżeniu nie mógł więc być wyrażony sumą przewyższającą
wartość spłat (82.651,72 zł).
Z uzasadnienia skargi kasacyjnej zdaje się wynikać, iż skarżący sumuje wartość
niespłaconego kredytu i wartość zabezpieczeń hipotecznych. Jest oczywiste, że w
sprawie miał znaczenie tylko niespłacony kredyt, co zasadnie uwzględnił Sąd Okręgowy,
natomiast zabezpieczenia hipoteczne aktualizują się dopiero w postępowaniu
egzekucyjnym i tylko w sytuacji, gdyby kredyt nie był spłacany.
Wnioskodawca powołuje się również na bliżej nieoznaczone odsetki kredytowe,
co nie ma znaczenia przy określaniu wartości przedmiotu sporu (zob. art. 20 k.p.c.).
Z przedstawionych rozważań wynika, że wartość zaskarżenia kasacyjnego w tej
sprawie jest niższa niż 150.000 zł, co powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej
wnioskodawcy (art. 5191 § 4 k.p.c.). Należało więc odrzucić skargę (art. 3986 § 3 k.p.c.)
oraz orzec o kosztach postępowania kasacyjnego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).