Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding implied waiver of statute of limitations.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a final judgment ordering the defendant to pay a debt. The defendant argued that acknowledging the debt did not automatically imply waiving the statute of limitations defense. The court found sufficient evidence of the defendant's knowledge and intent to show an implied waiver occurred. Consequently, the court ruled that no legal issue required cassation review and rejected the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 117 § 2 k.c.: Acknowledgment of a claim constitutes an implied waiver of the statute of limitations defense when the debtor's knowledge and surrounding circumstances demonstrate an intent to forgo the defense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 333/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa J. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.przeciwko B. M.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 stycznia 204 r., w którym oddalono apelację tego pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 listopada 2013 r. Sąd ten utrzymał w mocy nakaz zapłaty z dnia 16 października 2012 r., w którym nakazano pozwanemu B. M. zapłacić na rzecz strony powodowej kwotę 112.827,11 zł z odsetkami tytułem ceny za sprzedany towar. W skardze kasacyjnej pozwany podnosił naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazywał, że w rozpoznawanej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na tym, „czy samo uznanie roszczenia samo w sobie stanowi konkludentne zrzeczenie się zarzutu potrącenia pomimo tego, że uznający roszczenie w żaden sposób (…) nie ujawnił woli zrzeczenia się przedawnienia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia wyroków obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej oraz zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występuje przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Kwestia, czy uznanie roszczenia przez dłużnika stanowi jednocześnie zrzeczenie się korzystania z zarzutu przedawnienia roszczenia (art. 117 § 2 k.c.) powinna być rozważana w świetle ustalonych okoliczności sprawy świadczących o odpowiedniej wiedzy dłużnika oraz jego intencji towarzyszącej uznaniu.
Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i wskazując na zachowanie się pozwanego (znajomość treści faktur przez pozwanego tzw. przefakturowywanie, dłuższa współpraca stron, dwukrotne uznanie roszczenia), Sąd Apelacyjny miał wystarczające podstawy do przyjęcia, że pozwany jednak zrzekł się w sposób dorozumiany możliwości korzystania zarzutu przedawnienia kierowanego do niego roszczenia (s. 8 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Nie ma tu zatem potrzeby wyjaśniania zagadnienia prawnego sformułowanego przez pozwanego w prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (k. 220 i n. akt).
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). aw