Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues were not properly raised due to lack of procedural prerequisites.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the applicants against the district court's refusal to establish a transmission easement. The applicants argued that the lower courts failed to address the merits of the case, but the Supreme Court found that the disputed legal questions were not properly raised because the subject matter of the proceedings had not been sufficiently clarified. Consequently, the court determined that the prerequisites for admitting the cassation appeal under the Code of Civil Procedure were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issues raised do not constitute significant legal questions requiring clarification, particularly when the subject matter of the proceedings has not been properly defined or when the appeal fails to meet the specific procedural prerequisites for admission.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 332/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku D. S. i E. S.-M.przy uczestnictwie T. […] Spółki Akcyjnej w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyń od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczynie złożyły skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 9 lipca 2013 r., w którym oddalono apelację tych wnioskodawczyń od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 5 lutego 2013 r. Sąd ten oddalił wniosek wnioskodawczyni o ustanowienie służebności przesyłu. W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia art. 285 § 2 k.p.c. art. 3051 k.c. i art. 176 k.c. Wskazywano też ogólnie na naruszenie przepisów postępowania przez nierozpoznanie istoty sprawy. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazał na sześć „istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i wymagające wyjaśnienia” (s. 2 skargi).
Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia postanowień Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie - przede wszystkim z racji przyczyn merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji - nie wystąpiły przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W każdym razie przedstawione na wstępie skargi zagadnienia prawne (s. 2 skargi) zgłoszone zostały w sytuacji, w której w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyraźnie stwierdzono, że istniały wątpliwości odnośnie do treści zgłoszonego przez wnioskodawców wniosku, a mianowicie - czy dotyczył on ustanowienia służebności przesyłu jednej linii wysokiego napicia, czy obu linii energetycznych, należących do tego samego przedsiębiorstwa (uczestnika postępowania).
Z ustaleń obu Sądów wynika istnienie dwóch linii energetycznych napowietrznych (jednotorowej i dwutorowej, s. 2 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia) i próby zobligowania wnioskodawców do ostatecznego sprecyzowania żądania (k. 87 i 98 akt sprawy). Ostatecznie Sąd Okręgowy (inaczej niż Sąd Rejonowy) przyjął, że wnioskodawczynie domagają się jednak ustanowienia służebności przesyłu jednej linii energetycznej wysokiego napięcia. Jeżeli zatem Sąd Okręgowy oddalił wniosek, powołując się na „nieprecyzyjne sformułowanie wniosku, a zatem na niemożność ustalenia przedmiotu postępowania”, to - przy założeniu innego stanowiska skarżącego co do właściwego sprecyzowania wniosku o ustanowienie omawianej służebności - należało jednak zgłosić w skardze odpowiednie zarzuty kasacyjne, np. w postaci naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O rozpoznaniu lub nierozpoznaniu istoty sprawy można mówić wówczas, gdy doszło do właściwego sprecyzowania przedmiotu postępowania i przedmiot ten mógł być poddany osądowi sądu merytorycznego.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej skarżących wnioskodawczyń do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw